Ελπίδα μέσα από τις στάχτες

Κάνοντας μια βόλτα σε διάφορες συνοικίες της Αθήνας μπορεί κανείς να διαπιστώσει κάποια πράγματα για τους ανθρώπους:
1) τη θλίψη στα πρόσωπα τους
2) την τάση προβολής ορισμένων
3) ανικανοποίητο
4) τον αδύναμο πυρήνα των ανθρώπων
5) το άθλημα της γκρίνιας για τα πάντα
6) θυμό
7) επίκριση


Σκέφτομαι, ότι δεν θα μείνω στην επιφάνεια, δεν θα αρχίσω να κρίνω, αλλά θα πάω πιο βαθιά, και τι βλέπω;
Βλέπω πόσο μόνος και έρημος, απεγνωσμένος για αγάπη και προσοχή είναι ο σημερινός άνθρωπος. Όλα αυτά πλέον στολισμένα με την δικαιολογία «έχουμε κρίση»!! Αλήθεια, η κρίση φταίει; Ή μήπως η κρίση είναι στο μυαλό μας και στον τρόπο που σκεφτόμαστε;


Απευθύνομαι σε σένα που έχεις χρήματα που δεν ξέρεις τι να τα κάνεις ή είσαι σε ένα γάμο παγιδευμένος, σε σένα που είσαι υποχρεωμένος από τις επιλογές σου (που δεν ήταν πάντα συνειδητές) να κάνεις μια δουλειά που δεν σε ευχαριστεί, και όμως θα αναλώσεις όλη σου τη ζωή κάνοντάς την.. μήπως είναι αυτή η ώρα που περίμενες να κινήσεις την ενέργεια αλλάζοντας αυτό που δεν σε κάνει ευτυχισμένο;


Απευθύνομαι σε σένα που σου είναι πολύ εύκολο να χαλάς χρήματα σε ψώνια που δεν χρειάζεσαι, σε συνήθειες που ενισχύουν το εγώ και την μοναξιά σου, τους κρίνεις όλους και όλοι είναι κατώτεροι σου. Μήπως ήρθε η ώρα, προτεραιότητα σου να είναι να ανακαλύψεις τον εαυτό σου, να μάθεις τι είναι πραγματική ευτυχία για σένα και τι μπορείς ή δεν μπορείς να κάνεις; Να αποδεχτείς τον εαυτό σου με άλλα λόγια.


Απευθύνομαι σε σένα που είσαι στη δεκαετία 20-30 και ακόμα μπορείς σχετικά πιο ανώδυνα από τις άλλες δεκαετίες να κάνεις επιλογές χωρίς ιδιαίτερο κόστος. Μήπως ήρθε η ώρα να βγεις από τη στάση «επανάσταση» χωρίς καμία ουσία πραγματική; Αντί να τα σπας, μήπως να βοηθήσεις στο χτίσιμο; Αντί να θυμώνεις, μήπως να μάθεις την αρετή της συγχώρεσης και της κατανόησης; Και αντί να σπαταλάς τα λεφτά των γονιών σου και να κάνεις ότι δεν σε αφορά το κοινωνικό «γίγνεσθαι», μήπως, λέω μήπως να χρησιμοποιήσεις όλη αυτή την υπέροχη σου ενέργεια σε σκοπούς βελτίωσης του εαυτού σου και της κοινωνίας που ζεις;


Πώς γίνεται να είναι πιο σημαντικό να φτιάχνει κανείς το «έξω»του συνέχεια; Ψώνια, γυμναστήριο, κοινωνικές συναναστροφές, εξόδους, ομορφιά, καταλαβαίνω ότι αυτά δίνουν χαρά και ικανοποίηση. Αντλούμε ευτυχία όταν προσελκύουμε το ενδιαφέρον του αντίθετου φύλου με το ωραίο μας σώμα και με το στυλάκι της συμπεριφοράς μας. Ειδικά στα προάστια αυτό είναι νόμος.
Γιατί όμως δεν βλέπει ο άνθρωπος, ότι αυτά τον κάνουν να νιώθει πάντα λίγος σε όλα, άδειος στο τέλος της μέρας, άγχος για την εξωτερική του ομορφιά, άγχος για την ικανότητα του γενικώς. Να δείξουμε, να δείξουμε, να πάρουμε, να πάρουμε… Ποιος ξεκινά την ημέρα του λέγοντας, «πώς θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ σήμερα για μένα, για τον συνάνθρωπο μου, για τους υπαλλήλους μου, για την δουλειά που εργάζομαι, για την οικογένεια μου, για το περιβάλλον, για το κράτος μου»;


Σε όλα αυτά παρατηρεί κανείς και κάποιες αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτές τις «καταπληκτικές» κοινωνίες που ζούμε σήμερα: η αναζήτηση της ευτυχίας στους εξωγενείς παράγοντες ήταν η πραγματικότητα μας, μια πραγματικότητα όμως που ευτυχώς παρέρχεται!! Γι’ αυτό χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια μας.


Η κρίση δεν είναι απόλυτα οικονομική. Έχει να κάνει σε μεγάλο ποσοστό με την ατομικότητα μας και το ψάξιμο βαθιά του ποιοι είμαστε. Οι αδύναμοι ανθρωποι, όσοι είναι ευάλωτοι ή με εξαρτήσεις σοβαρές, με εσωτερικά κενά, με μόνο οδηγό τις αισθήσεις, το Εγώ και τα υλικά αγαθά τους, αυτοί βλέπω ότι καλούνται σε μεγάλες μεταμορφώσεις και άμεσα.
Η κρίση αντιθέτως δεν έχει ταράξει τα θεμέλια αυτών που από πριν είχαν προτεραιότητα να μάθουν τον εαυτό τους.


Ο άνθρωπος σε ρόλο θύματος, μίζερου ή γκρινιάρη, για παράδειγμα, ήταν έτσι και πριν την κρίση και θα είναι έτσι ακόμα και αν κάποιος μαγικά του έλυνε τα θέματα του. Ο άνθρωπος που χαμογελά στον περαστικό θα το κάνει είτε έχει χρήματα είτε όχι στην τσέπη του, είτε έχει κάποιον λόγο να το κάνει είτε όχι.
Αλήθεια, η ευδαιμονία είναι τρόπος ζωής!


Η άποψή μου για το τι είναι ευτυχία στη ζωή και τα δύο κλειδιά για να ανοίξω όλες τις πόρτες στη ζωή μου είναι:
Να μάθω ποιος-α είμαι και να με αγαπήσω
Να ρέω μέσα στη ζωή και να την παίρνω όπως μου εμφανίζεται κάθε μέρα


(αυτά τα δύο περικλείουν περισσότερες ακόμα έννοιες, αν το σκεφτεί κανείς)


Ας προσπαθήσουμε καθημερινά να βλέπουμε το Καλό στους άλλους
Ας προσπαθήσουμε καθημερινά να βελτιώνουμε τον εαυτό μας βγαίνοντας από το Εγώ και την ατομικότητα – μοναδικότητα μας
Ας προσπαθήσουμε καθημερινά να κάνουμε μόνο θετικές σκέψεις και προβολές για τη ζωή μας
Ας δούμε ποιοι είμαστε παρατηρώντας τις επιλογές μας μέχρι σήμερα, κοιτώντας τους φίλους την οικογένεια μας στα μάτια και ας αναλάβουμε επιτέλους το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί για τα πάντα!!


Πιστεύω πολύ στον άνθρωπο…
Βλέπω το καλό κάτω από την επιφάνεια που θέλετε να μου δείχνετε. Βλέπω τον πόνο και την μοναξιά που ούτε και εσείς δεν θέλετε να δείτε και νιώθω συμπόνια στην καρδιά μου… Το φορτίο που μεταφέρει ο καθένας μας δεν είναι το ίδιο, όμως κατά βάθος ο κάθε άνθρωπος ψάχνει την αγάπη
Ας ανοίξουμε τις κεραίες μας στην Νέα Εποχή που ανατέλλει, εδώ είναι, μην έχετε καμιά αμφιβολία. Η εκδήλωση της στον υλικό κόσμο είναι αυτή που καθυστερεί.
Μην πιστεύετε ότι η εικόνα που δείχνετε είναι αρκετή για να είστε ευτυχείς, είναι κρίμα…
Αντιθέτως βγάλτε στην επιφάνεια το υπέρλαμπρο πλάσμα που είστε και γνωριστείτε μαζί του.. είστε εσείς και μαζί με αυτό το υπέρλαμπρο πλάσμα- τον εαυτό σας- θα πορευτείτε όλη σας τη ζωή… και εγώ σας θαυμάζω για αυτό και σας δείχνω τον σεβασμό μου.
Namaste!

Εκεί που η τεχνική συναντιέται αρμονικά με το Φως και την Ενέργεια

Thai healing massage
Where Technique meets Light and Energy

Πρόκειται για εξατομικευμένη θεραπεία που ναι μεν η τεχνική βασίζεται στο ταυλανδέζικο μασάζ, αλλά ταυτόχρονα πραγματοποιούνται και τα παρακάτω:
•Αποφόρτιση πόνου στα σημεία που πάσχουν

•Εισροή φωτός

•Νέα καταγραφή πληροφοριών

•Ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης

•Τα ψυχοσωματικά μπλοκαρίσματα που μπορούν στη δεδομένη στιγμή να αποκαλυφθούν, έρχονται στην επιφάνεια (συνειδητά ή ασυνείδητα για τον άνθρωπο που δέχεται τη θεραπεία) και η θεραπεία τους ξεκινά!

•Το μασάζ γίνεται χωρίς να προκαλούνται νέες φλεγμονές στο σώμα, διότι ο θεραπευτής «ακούει» το σώμα και τις ανάγκες του, δεν εφαρμόζει μια σειρά τεχνικές μασάζ.

•Όλο το σώμα αρχίζει και επικοινωνεί μεταξύ του εκ νέου

•Κύματα ενέργειας και πληροφοριών διαπερνούν το σώμα χαρίζοντας σε κάθε άνθρωπο την απόλαυση να νιώθει αυτή τη συγκίνηση

•Το συναισθηματικά μπλοκαρίσματα αίρονται στο βαθμό που μας επιτρέπεται κάθε φορά από το σώμα και στο βαθμό που είναι έτοιμος να το δεχτεί ο «συνεργάτης» μου

•Ενδείκνυται για όσους έχουν πρόβλημα με τενοντίτιδες, ώμους, μέση, ισχίο, πλάτη, κακή στάση σώματος, ώμους και αυχενικά θέματα.

Ειδικότερα, στο κοιλιακό μασαζ που πάντα διενεργειται (μέσα σε αυτό το ολιστικό μασάζ ή σε ξεχωριστή θεραπεία) μπορούμε να απελευθερώσουμε την ένταση που έχει συσσωρευτεί στα εσωτερικά όργανα, στους μυες και τένοντες  και να τα επαναφέρουμε στη φυσιολογική τους λειτουργία. Επιπλέον, με τη βοήθεια της Οστεοπαθητικης, ο θεραπευτης είναι σε θέση να βοηθήσει στην αποτοξίνωση των οργάνων μας, επαναφορά της κινητικότητας των εσωτερικών οργάνων και του συνδετικού ιστού.  Η περιοχή της λεκάνης με τους πολύ σημαντικούς μύες και τένοντες είναι από τα πρώτα σημεία στο σώμα ενός ανθρώπου που εξετάζουμε, ώστε να διαπιστώσουμε την ισορροπία, την κινητικότητα, την ροή της ενέργειας και άλλα, που είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνα για πόνους σε: μέση, πλάτη, ισχίο, λαγονοψοείτη, σακρουλιακή άρθρωση, προβλήματα στο έντερο,στην τοξικότητα του σώματος, σε δερματικά θέματα, στην εγκυμοσύνη, στη σεξουαλική λειτουργία, σωστή αναπνοή και λειτουργία διαφράγματος, αδένες και ανοσοποιητικό μας σύστημα.  

Ξέρετε γιατί βρίσκω πολύ σημαντικό αυτό το νέο και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας;
Γιατί πάντα ήθελα να έχω ανοιχτό και συνεχή διάλογο με το σώμα και η αλήθεια είναι ότι είναι σημαντικό να μπορεί ο θεραπευτής σας να ακούει ΕΣΑΣ και όχι τον θόρυβο του μυαλού του, να ακούει την ΘΕΙΚΗ του πλευρά που του μεταφέρει πληροφορίες πάντα μαζί με την σωστή τεχνική.

Πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις ότι το ραντεβού σου θα διαρκέσει όσο το έχεις ανάγκη… διότι σε αυτού του είδους το μασάζ η θεραπεία εξαρτάται από εσένα και τι χρειάζεσαι κάθε φορά
Οι άνθρωποι μετά από αυτό μου είπαν ότι ήρθαν σε νέα επαφή με το μέσα τους, άρχισαν να νιώθουν το σώμα τους, είδαν αλλαγές στο σώμα τους, πήραν αποφάσεις, απελευθέρωσαν χρόνια συναισθηματικά φορτία που τους κρατούσαν πίσω, ένιωσαν τη Θεϊκότητα τους, έγιναν πιο συνειδητοί, βίωσαν αναζωογόνηση στο σώμα και στο πνεύμα τους, ένιωσαν αισιοδοξία και εμπιστοσύνη στον Εαυτό τους, και άλλες αντιδράσεις

Κάθε θεραπεία είναι πραγματικά μοναδική. Δεν έχει σημασία τι διηγείται ο κάθε άνθρωπος, η θεραπεία είναι μια ένωση ανάμεσα σε στους δύο «συνεργάτες» σε ανώτερα επίπεδα και έτσι κάθε θεραπεία διαφέρει από την προηγούμενη αλλά και από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Καλό είναι όποιος αποφασίσει ότι αυτό που διαβάζει είναι για αυτόν (χωρίς απαραίτητα να ξέρει το γιατί) να έρθει με ανοιχτή καρδιά. Να θέλει να είναι συμμέτοχος στη θεραπεία του

Ενότητα

Τα παρακάτω είναι μερικές σκέψεις μου…

Κάθομαι σε ένα μαγαζάκι και περιμένω το φαγητό μου. Δίπλα μου κάθεται ένα ζευγάρι και μιλάμε λίγο. Σε μια ξένη χώρα μιλάς σχεδόν με όλους. Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι η κυρία έπασχε από Parkinson, το κεφάλι και τα χέρια της ήταν σε συνεχή αστάθεια. Ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα γύρω στα 60 που τα έκανε όλα μόνη της.

Όλο αυτό με έκανε να νιώσω συμπάθεια ακόμα μεγαλύτερη. Την σκεφτόμουν ως κορίτσι με τους έρωτες της, που μάλλον δεν είχε φανταστεί ότι θα ασθενούσε έτσι αργότερα.

Σκεφτόμουν πόσο αλαζόνες είμαστε ως ανθρώπινο είδος. Νομίζουμε ότι θα είμαστε αιώνια νέοι, όμορφοι και αναλωνόμαστε ατελείωτα σε ματαιότητες όλων των ειδών. Πως θα είμαι πιο όμορφος, πιο ασφαλής, πιο πλούσιος, πώς να υπερισχύσω του διπλανού μου και άλλα, και ειλικρινά δεν περνά από το μυαλό μας, πως με μια ασθένεια δεν θα είμαστε πλέον όμορφοι ή τόσο αγαπητοί. Δεν σκεφτόμαστε ότι στο τέλος της ζωής μας δεν θα μετρά τι διπλώματα έχουμε,  πόσα λεφτά έχουμε βγάλει, τι μεγάλη καριέρα έχουμε κάνει. Νομίζω ότι στο τέλος μου θέλω να φύγω με ηρεμία στην καρδιά, με χαρά που είχα την ευκαιρία να γευτώ τον παράδεισο στη Γη, θέλω να έχω εκπαιδευτεί όσο ζω για το πέρασμα μου στη άλλη μεριά του πέπλου…

Έχετε σκεφτεί τι θα τα κάνετε τα λεφτά, τα υπάρχοντα και την ομορφιά σας, αν θα έρθει η στιγμή που θα είστε απόλυτα μόνος;

Συγχώρεση.  Θέλω να σταματήσω να κρίνω τους άλλους που με ενοχλούν, αντί να είμαι ευγνώμων που αποτελούν προβολές μου και μια ευκαιρία να φωτίσω τα σκοτεινά μου σημεία. Θέλω να μεγαλώσω μέσα από την αγάπη και όχι την ισχυρογνωμοσύνη και το θυμό.

Θέλω να γνωρίσω τον εαυτό μου. Θέλω να μιλάμε περισσότερο μαζί. Να δω τι με φοβίζει, τι με πονά και να γελώ κάθε φορά που συνειδητοποιώ ότι πάλι σκέφτομαι, πάλι κρίνω, πάλι θυμώνω, πάλι φοβάμαι.. ναι, θα γελάω κάθε φορά που θα τα συνειδητοποιώ όλα αυτά. Ξέρω πόση ζημιά κάνω στον εαυτό και στο σώμα μου κάθε φορά, κάθε στιγμή που είμαι σε δυσαρμονία.

Θέλω να μεγαλώσω τα ταλέντα μου και να μιλήσω στις νευρώσεις μου. Γιατί να είναι τόσο δύσκολο για τον άνθρωπο να μείνει μόνος του και γεμίζει το χρόνο του με ανθρώπους ή δραστηριότητες; Ποιος όμως με ξέρει καλύτερα και μπορεί να με καταλάβει πέρα από τον εαυτό μου, όταν γνωριστούμε; Ποιος με παρηγορεί και ποιος δικαιολογεί κάθε μου ανάγκη;  Αναφέρομαι στον πραγματικό μας εαυτό, όχι σε αυτόν που ελέγχεται από τις ορμόνες μου, το «θέλω, σκέφτομαι, μου αρέσει».  Για αυτό τον λόγο μάλλον είναι δύσκολο να με καταλάβω, είναι δύσκολο να πάω  πέρα από αυτό το σημείο και να δω στο τέλος τι μένει και ποια είμαι πραγματικά.

Πόσο εύκολα λησμονώ, πόσο εύκολα κατρακυλώ στις παλιές μου συνήθειες και συμπεριφορές.

Η εξέλιξη μου όμως φαίνεται όχι από το πόσο έχω ακόμα να περπατήσω, αλλά από την απόσταση που έχω διανύσει μέχρι τώρα.

Είμαι περήφανη και με αγαπώ, με συγχωρώ για τις ανθρώπινες μου αδυναμίες και εκφράζω σταθερά την πρόθεση μου για εξέλιξη. Με αγαπώ και νιώθω ενότητα με όλους γύρω μου, με αγαπώ και αγαπώ όλο τον κόσμο.

Ότι έξω και μέσα μου, ότι πάνω έτσι και κάτω. Και έτσι είναι… 

Περί θεραπείας ο λόγος…

Η θεραπεία έρχεται σε επίπεδα που δεν φανταζόμαστε, με τρόπους που δεν ξέρουμε και δεν είμαστε κάποιες φορές ικανοί να ορίσουμε από πριν, τη στιγμή που εμείς συνειδητά ή μη είμαστε έτοιμοι να τη δεχτούμε.

Πολλοί άνθρωποι και ειδικά εν μέσω κρίσης παρουσιάζουν έντονα συμπτώματα άγχους και ασθένειας.

Έχουμε πραγματικά απομακρυνθεί από την μοναδική αρμονία πνεύματος – σώματος.

Θεραπεία είναι η συγχώρεση πολλές φορές, η αποδοχή, ο καθαρισμός. Ο τρόπος που αναπνέουμε, η συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε ή δεν είμαστε, του περιβάλλοντος γύρω μας, η συνειδητοποίηση της Πηγής/ Δημιουργού μας, όλα αυτά για παράδειγμα δημιουργούν μετακίνηση φορτίου μέσα μας, που οδηγεί σε θεραπευτική οδό.

Θεραπεία είναι η επιθυμία μας να αλλάξουμε, αυτό αποτελεί την μισή δουλειά. Η αλλαγή είναι που επιβεβαιώνει το συμβόλαιο μας να βγούμε από τον λήθαργο, από το απατηλό όνειρο, στο οποίο ζει ο κόσμος και δεν έχει καν υποπτευτεί ότι υπάρχει κάτι έξω από αυτό.

Θεραπεία δεν είναι να βγάλει κανείς μαλλιά αύριο ή να του έρθουν στα πόδια του λεφτά που έχει ανάγκη. Για τα επίπεδα που λαμβάνει χώρα μια θεραπεία μπορώ μόνο εικασίες από την εμπειρία μου να κάνω… για τι να πρωτομιλήσει κανείς. Για το καρμικό επίπεδο, το επίπεδο στο DNA μας, για το σύστημα πεποιθήσεων μας, για τις προστασίες που έχει βάλει το σώμα μας και που αυτές με τον καιρό οδηγούν στην ασθένεια (τα μπλοκαρίσματα δηλαδή της ενέργειας μέσα μας), για την αποκατάσταση του πνευματικού μας επιπέδου, για την επούλωση των ψυχολογικών μας τραυμάτων, όλα αυτά είναι παραδείγματα… όλα αυτά είναι αιτίες που οδηγούν στην εκδήλωση ασθένειας νοητικής ή σωματικής.

Όλα βρίσκονται εντος μας. Το καλό και το κακό. Επιλογή μου είναι προς τα πού θα στρέψω το βλέμμα μου. Όλες οι απαντήσεις και η θεραπεία που χρειαζόμαστε βρίσκεται εντός μας κρυμμένες, αλλά βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση(=κοιμούνται). Είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι θα θεραπευτεί αν συνεχίσει ακριβώς το ίδιο μοτίβο σκέψης και ζωής. Αν νομίζει ότι το ξεκλείδωμα αυτών των δυνατοτήτων θα έρθει όταν βλέπει τηλεόραση, τρώει ανθυγιεινά και δεν φροντίζει το ναό του, δηλαδή το σώμα του, δεν ασκεί την πνευματικότητα του, ανησυχεί και φοβάται, κάνει μόνο ότι του λέει το μυαλό του και είναι έρμαιο των συναισθημάτων, των φόβων, των ορμονών και των παρορμήσεών του. Είναι απλά ανόητο. Δεν έχει συμβεί ποτέ και δεν γνωρίζω αν πρόκειται να συμβεί.

Όποιος αναζητά θεραπεία, ακόμα και αν δεν ξέρει το που, το πως και το γιατί, απλά ας εκδηλώσει συνειδητά την πρόθεση του, ας μείνει ανοιχτός και θα λάβει. Τότε θα ‘ρθουν οι αλλαγές. Παρατήρησε! Τότε θα ‘ρθουν οι δάσκαλοι/ θεραπευτές/ αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο. Στο χέρι μας είναι να μην φοβηθούμε, αλλά να γίνουμε μέρος όλης αυτής της συνεργασίας.. τότε όντως θέλαμε να θεραπευτούμε.

Μαθαίνω= αφήνω πίσω μου

Οταν μας συμβαίνει κάτι, καλό θα ήταν να καταλάβουμε το μάθημα που το συνοδεύει, αλλιώς και μάταια πονέσαμε και το φαινόμενο θα επαναληφθεί, προκειμένου να καταλάβουμε το μάθημα μας (κάποια στιγμή). Ας μην έχουμε αυταπάτες, ότι "μπορα είναι θα περάσει", εκτός και αν μας αρέσει να έχουμε αυταπατές και να είμαστε στο δράμα και στο ρόλο του θύματος. Ο καθενας επιλέγει για τον εαυτό του και μόνο. 

Δείτε την μεγαλύτερη εικόνα. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα καταλαβαίνει το "ταπεινό" μας μυαλό. H πραγματικότητα όπως την βιώνει καθένας από μας, ανήκει στο μυαλό του.

Για να αφήσουμε πίσω μας μια κατάσταση, θα πρέπει να γειώσουμε πρώτα από την καρδιά (και όχι από το μυαλό) το μάθημα που την συνοδεύει. 

Εμείς έχουμε συνειδητά ή ασυνείδητα φέρει τις μπόρες στη ζωή μας για να εξελιχθούμε. Κάθε πρόβλημα είναι μια ευκαιρία, κάθε δάκρυ είναι και μια συνειδητοποίηση. Κάθε γέλιο όμως είναι ένα βήμα πιο κοντά στον πυρήνα μας. 

Η Χάρις, το Έλεος, το Θαύμα που περιμένει ο καθένας μας έρχεται να μας συναντήσει όταν είμαστε έτοιμοι να το αναγνωρίσουμε. Πρέπει να κάνουμε το μισό δρόμο εμείς ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ για να συναντηθούμε με το Όνειρο/ Θεραπεία/ Ευδαιμονία/Ταξίδι της Ζωής μας. 

Και ένα βίντεο για έμπνευση.

2012, συντονιστείτε!

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες,

Αφορμή για το σημερινό μήνυμα είναι ένα υπέροχο και θεραπευτικό σεμινάριο που έλαβα μέρος πριν λίγο καιρό με την καθοδήγηση της δασκάλας (μου) Σοφίας Φώσκολου με την Ιόχρου Φλόγα.  Η έμπνευσή μου να σας γράψω τις ακόλουθες γραμμές οφείλεται εκεί.

Θα ήθελα να σας μιλήσω για την ιστορία του αυτοκινήτου, της βενζίνης και τη δέσμευση.

Φανταστείτε έναν άνθρωπο που γυρνά τον κόσμο. Κάποια στιγμή στη ζωή του αποφασίζει να μην είναι πλέον εκτεθειμένος στις ανεμοθύελλες, στις βροχές και στα καιρικά φαινόμενα και έτσι το πρώτο εργαλείο, για την προστασία του, αποφασίζει να είναι ένα αμάξι. Θέλει να αγοράσει ένα αμάξι λοιπόν για να γυρνά προστατευμένος τον κόσμο, το αγοράζει, και είναι χαρούμενος. Όταν έρχεται η πρώτη δύσκολη στιγμή όμως, μπαίνει στο αμάξι του αλλά συνειδητοποιεί ότι δεν έχει βενζίνη. Έτσι, ναι μεν έχει προστατευθεί (και έχει επιτευχθεί ο στόχος του), όμως τελικά συνειδητοποιεί ότι θα ήταν καλύτερα αν είχε βάλει και βενζίνη στο αμάξι του για να φύγει από αυτό το σημείο. Θα μπορούσε να το είχε κάνει χτες, αλλά ήταν πολύ απασχολημένος με άλλα πράγματα και δεν είχε χρόνο.

Τώρα, θα μου πείτε που θέλω να καταλήξω, σωστά; (παρεμπιπτόντως αυτή η ιστορία δεν είναι υπαρκτή, ελπίζω να είμαι καλή παραμυθού)

Τα δύσκολα καιρικά φαινόμενα είναι οι δυσκολίες της ζωής. Το αμάξι είναι το χέρι βοηθείας που αποφασίζει να δώσει κανείς στον εαυτό του. Τι χρώμα, τι μέγεθος κτλ δεν έχουν σημασία, και ανάλογα, το είδος της βοήθειας που θα επιλέξει κανείς να είναι το όχημα του στο ταξίδι της ζωής, δεν έχει σημασία (διαλογισμός, Reiki, Yoga, ομοιοπαθητική, ανθοιάμματα, κρύσταλλοι, βελονισμός  κτλ).  Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ο συντονισμός, αυτό το αμάξι να έχει και βενζίνη να σε πάει παρακάτω. Αυτό είναι το μήνυμα σήμερα:

Συντονιστείτε!!

Για να έρθω ολοκληρωτικά σε αυτό που θα θελα να σας πω, δεσμευτείτε προς τον εαυτό σας ότι η βοήθεια που ζητήσατε και είναι στη διάθεση σας, θα αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από εσάς.

Λέγοντας «συντονισμό» αναφέρομαι στις ομάδες που υπάρχουν και στήνονται. Όλοι βγαίνουμε από το δρόμο μας, έχουμε τις περίεργες μέρες μας, όλοι έχουμε ερωτήματα, έχουμε θέματα που προκύπτουν προς συζήτηση… συντονιστείτε σε ομάδες! Αυτή είναι η βενζίνη στο όχημα σας αυτή την περίοδο που διανύουμε.

Θέλω να σας ενθαρρύνω να συμμετέχετε σε ομάδες που σας ενισχύουν, σας υποστηρίζουν, σας βοηθούν όταν λοξοδρομείτε, σας γειώνουν όταν χρειάζεται, σας ενισχύουν, σας συντονίζουν, και γενικά μαζί κάνετε ένα έργο, μοιράζεστε το ταξίδι σας. Είναι πολύ σημαντικό να δεσμευτείτε σε κάτι τέτοιο. Όλοι είμαστε δάσκαλοι και ταυτόχρονα μαθητές. Η γνώση μεταλαμπαδεύεται από τον έναν στον άλλον. Πραγματικά δεν έχει σημασία τι είδους ομάδα θα επιλέξετε και ποιος θα είναι ο συντονιστής της. Θα το νιώσετε ο καθένας για τον εαυτό του τι του ταιριάζει. Το ποιο σημαντικό είναι να δεσμευτείτε.

Οι λέξεις «πειθαρχία» και «ξεβόλεμα» είναι συχνές στα κείμενα μου. Σας ενθαρρύνω και σας προτρέπω να πειθαρχήσετε στον εαυτό σας και να ξεβολευτείτε. Άφοβα!

Οι δικαιολογίες για την έλλειψη χρόνου και χρήματος είναι πραγματικές; Αναρωτηθείτε σας παρακαλώ. Υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει με πολύ μικρό κόστος ή και δωρεάν, που όμως είναι τόσο ωφέλιμα για τη ψυχή μας και το ταξίδι της ζωής μας. Επίσης, δίνουμε τόση πολλή ενέργεια και χρόνο σε καθημερινά «πρέπει» και αμελούμε την πνευματική μας τροφή. Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων νομίζω. Ελέγξτε τις προτεραιότητες σας, στη νέα αυτή εποχή της ανθρωπότητας, είναι αναγκαίο.

Διανύουμε περίοδο αποτοξίνωσης από τις μπλοκαρισμένες ενέργειες που κουβαλούσαμε χρόνια, ενδυνάμωσης του πυρήνα μας, θεμελίωσης της πραγματικής αγάπης, συμφιλίωσης και αποδοχής του εαυτού μας, κατανόησης, συγχώρεσης και συμπόνιας για τον εαυτό μας πρώτα και κατ’ επέκταση για το συνάνθρωπο μας. Σκεφτείτε το.

Σας προσκαλώ επίσης να ανυψώσετε το μεγαλείο της ψυχής σας πάνω από τον ανταγωνισμό, την επίκριση, τον έλεγχο, τις τύψεις και τις ενοχές, τη θυματοποίηση, την μιζέρια και κυρίως το φόβο. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΑΝΑΛΟΓΩΣ.

Όλα θα περάσουν, όλα είναι ήδη χτες και όλοι εμείς, οι εργάτες του φωτός, είμαστε αυτοί που με πυξίδα την καρδιά μας ανεβάζουμε την πορεία της ανθρώπινης αλυσίδας σε ανώτερες δονήσεις (με όλη αυτή τη δουλειά που κάνουμε καθημερινά με τον εαυτό μας και θα κάνουμε μέχρι το τέλος μας).

Χωρίς να παίρνουνε τα μυαλά μας αέρα και με την ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ γείωση που χρειάζεται σας στέλνω αυτό το μήνυμα περί δέσμευσης για το 2012.

Όλα τα παραπάνω, ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ. Όπως λένε οι δάσκαλοι και το άκουσα  από τη Σοφία «είμαστε σε ένα πλανήτη ελεύθερης βούλησης». Η καρδιά μας κρίνει τι είναι σωστό για τον καθένα μας. Και μόνο αυτή.

Σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου

«Καλή χρονιά και καλή πλεύση στο 2012».

Με αγάπη

Ρούλα

https://www.facebook.com/profile.php?id=100003162476071

Σοφία Φώσκολου (δεν αποτελεί διαφήμιση, αποτελεί ευχαριστία)