EOΡΤΑΣΜOΣ  ΤΗΣ  ΝΕΑΣ  ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ      

αγάπησέ με τρυφερά, αγάπησέ με αληθινά…

ενώνοντας τις τελείες, καλλιεργώντας την ευτυχία

Παρουσίαση: Ρούλα Παπαθανασίου, 16/05/2015

Καλημέρα

Σας ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα εδώ. Είναι τιμή για όλους όσους κάνουμε παρουσίαση, να έχουμε μαζεμένη την οικογένεια, τους φίλους μας εδώ, νέους και καινούργιους φίλους.         
Σήμερα ελπίζω ότι θα κάνουμε ένα ωραίο βούτηγμα μέσα στην αγάπη για τον εαυτό. Γιατί ο τίτλος είναι «αγαπησέ με αληθινά, αγαπησέ με τρυφερά», αλλά δεν είπαμε «ποιον» και το θέμα είναι «η αγάπη για τον εαυτό»  
Φυσικά είμαστε σ’ ένα είδος τέτοιου σεμιναρίου όλο αυτό το καιρό, οπότε ότι κάνουμε έχει σχέση και ξεκινάει και τελειώνει μ’ εμάς τους ίδιους. Κι αυτό ήρθαμε να μάθουμε εδώ, όχι εδώ στη γιορτή, αλλά γενικά.           
(Αν θέλετε θα σας παρακαλούσα να κλείσετε τα κινητά, γιατί στο τέλος αυτής της ώρας θα κάνουμε ένα μικρό διαλογισμό).   

Πολλές φορές έχω διαβάσει για σεμινάρια, έχω κάνει κι εγώ η ίδια σεμινάρια και ήταν κάπως έτσι. Πάντα ο τίτλος ήτανε, ελάτε να βρούμε τη χαρά, ελάτε να την ανακαλύψουμε, ας την ανακαλύψουμε. Αυτή τη φορά όμως ήθελα να πω κάτι πιο προσωπικό. Και για μένα ο καλύτερος τίτλος είναι «καλλιεργώντας την ευτυχία».

Ίσως θα συμφωνήσετε μαζί μου, όλοι μας λένε πως να τη βρούμε, λες και είναι μία στιγμή. Ααα! εδώ είναι η ευτυχία, μπαμπ και την πιάνω.           
Κανένας λοιπόν νομίζω δεν μας λέει, γιατί ούτως ή άλλως αυτό είναι προσωπικό μάθημα, πως να καλλιεργήσουμε την ευτυχία, να την διατηρήσουμε στην κάθε μέρα μας. Και ξέρω πολλούς ανθρώπους που λένε, τι ωραία, περνάμε καλά εδώ, κατεβάζουμε πράγματα, θάματα, τσάνελιγκ, είμαστε συντονισμένοι και μόλις πάμε σπίτι, όλα ξαναγυρνάνε όπως ακριβώς ήταν πριν.          

Και λέω ότι γυρνάω στο σπίτι κι εγώ και μου έχει συμβεί αρκετές φορές αυτό στο παρελθόν και νιώθω απογοήτευση, γιατί κάπως δεν φαίνεται αυτό να γίνεται πραγματικότητα. Λέω ότι παίρνει χρόνο και ξέρουμε, ότι όλα είναι, όπως πρέπει να είναι, αλλά, λέω ότι η καρδιά ξέρει, αλλά το μυαλό έχει θέμα, μιλάει συνέχεια.
Και για μένα ήταν πολύ σημαντικό να πω μερικά πράγματα σχετικά με το πως να μείνουμε στην αγάπη, κάθε μέρα πιο πολύ.

Δεν έχει καμιά σημασία αν είμαι παντρεμένη και έχω 5.000 υποχρεώσεις, αν έχω τρία παιδιά, αν είμαι ελεύθερη και δουλεύω όλη μέρα, απλά είναι μία δικαιολογία.

Είναι μία δικαιολογία, ένα μπλοκάρισμα  ή αντίσταση που έχουμε. Η αντίδραση, η αντίσταση που έχω να γίνω ολοκληρωμένη και ευτυχισμένη.

Πολλές φορές λοιπόν αναρωτήθηκα γιατί οι σχέσεις αποτυγχάνουν, που πάει όλη αυτή η αγάπη που νιώθει κάποιος, για κάποιον άλλον. Γιατί πρέπει να είμαι με κάποιον άλλον για να είμαι χαρούμενη; γιατί το να είμαι με τον εαυτό μου, δεν είναι αρκετό; Γιατί κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, δεν μπορώ να είμαι έτσι όλη μέρα, κάθε μέρα.

Και ξέρω ότι κάποιοι από εσάς θα πείτε, ναι αλλά αν ήμασταν χαρούμενοι όλη μέρα, δεν θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε την χαρά, χρειαζόμαστε και τον πόνο. Και μπορεί να τον χρειαζόμαστε, δεν ξέρω να σας πω ποια είναι η πραγματική αλήθεια, αν χρειαζόμαστε τον πόνο για να εκτιμάμε την χαρά ή απλά αυτό είναι μια πεποίθηση. Αλλά θα σας πω τι κάνω εγώ για μένα, για να είμαι χαρούμενη κάθε μέρα, πιο συχνά.

Πριν αναπτύξω αυτό το κυρίως θέμα, θέλω να σας πω μερικά πράγματα, για το τι πιστεύω εγώ, για το τι είναι η αγάπη για τον εαυτό, μέσα μας και έξω μας. Κι αυτό που κάνω ως θεραπεύτρια μ’ έχει βοηθήσει πάρα πολύ να το εμπειραθώ, να το νιώσω. Ξέρετε όλα αυτά τα σημεία στο σώμα, τα οποία είναι ας πούμε λίγο πιο μαύρα, χωρίς φως, είναι μπλοκαρισμένα, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της έλλειψης που έχω για την αγάπη στον εαυτό μου. Κι έτσι ακριβώς συμβαίνει.

Κάτι γίνεται, ειδικά όταν ήμουνα παιδί, φοβάμαι, τραυματίζομαι και τότε κάτι κλειδώνει μέσα μου. Και αυτό δεν γίνεται επειδή με μισεί, κι αυτό γίνεται μόνο και μόνο για να με προστατέψει.

Όταν τρώει κανείς τα νύχια του και καταπίνει το νύχι του,για παράδειγμα,  το σώμα δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτό, είναι άγνωστη ουσία και για να σε προστατέψει απ’ τον εχθρό, ξέρετε τι κάνει; Το καλύπτει με λίπος. Κι αυτό το μικρό-μικρό πραγματάκι το τόσο μικρό, το θέλει κάπως το σώμα σου καλυμμένο με το λίπος, μέχρι να είναι έτοιμο ν’ απορριφθεί από τον οργανισμό. Κι έτσι είσαι ασφαλής.

Σκεφθείτε λοιπόν πόσα τρισεκατομμύρια από άγνωστες ουσίες, επικίνδυνες ουσίες, έχουμε συσσωρεύσει   μέσα στον οργανισμό μας. Και όλα αυτά με την μεγαλύτερη, ανώτερη διάνοια, κάποια στιγμή συγκεντρώνονται σε μεγαλύτερα σημεία και επειδή εγώ δεν αγαπώ τον εαυτό μου αρκετά, επιτρέπω σ’ αυτά τα σημεία να γίνουν επικίνδυνα. Πώς γίνεται αυτό; Με τις έμμονες σκέψεις μου, τα αρνητικά μου συναισθήματα, την χαμηλή μου αυτοαξία και αυτό-αγάπη, τις πράξεις που κάνω και δεν μου δίνουν θρέψη και χαρά. Διότι όλο αυτό που είμαστε, είναι ΕΝΑ. Και το ένα μέρος επηρεάζει το άλλο, και το άλλο κάπου αλλού με τη σειρά του κτλ. Και κάτι που έχω προδιάθεση ή κληρονομικότητα ή είμαι ευάλωτος, επειδή εγώ με αφήνω ευάλωτη με τις σκέψεις μου, καταλήγει να γίνεται ασθένεια.

Και κάπως λοιπόν έτσι αναπτύσσουμε ασθένειες σιγά, σιγά, σιγά. Και όλο αυτό έχει να κάνει με μένα, γιατί δεν με αγαπούσα αρκετά και όλη την ώρα προξενούσα άθελα μου πράγματα στον εαυτό μου.

Η μεγαλύτερη θεραπεία και τεχνική που έχω βρει και κάνω εγώ στον εαυτό μου, δεν έχει να κάνει με τεχνική. Έχει να κάνει λοιπόν με την αγάπη στον εαυτό μου με τον πιο υγιή τρόπο, με τον πιο ώριμο τρόπο, όσο καλύτερα μπορώ. Κι επειδή κι εγώ εξελίσσομαι, δεν ξέρω πως θ’ αγαπώ τον εαυτό μου αύριο, οπότε μιλάω πάντα για το σήμερα.

Θα παίξω λοιπόν ένα τραγούδι πολύ γνωστό του Έλβις Πρίσλεϋ κι αν θέλετε δώστε προσοχή στους στοίχους, γιατί λέει, αγαπησέ με αληθινά, αγαπησέ με τρυφερά, θάμαι πάντα μαζί σου. Αν το δείτε κάτω από το πρίσμα, ότι αυτό το τραγούδι το τραγουδάει η ψυχή μου σε μένα, αποκτά τελείως διαφορετικό νόημα. Για μένα θα ήταν τελείως γλυκανάλατο κομμάτι, αυτό του Έλβις Πρίσλεϋ, αλλά όταν άρχισα να το βλέπω και να το νιώθω, ότι αυτό είναι τι μου λέει η ψυχή μου σε μένα, τότε απέκτησε βαρύτητα και με συγκινεί κάθε φορά που τ’ ακούω από τότε.

Κι έτσι δεν το τραγουδάω εγώ για σένα, εσύ για μένα, αλλά το τραγουδάω εγώ για μένα. Και αποκτά καινούργια έννοια όλο αυτό, μια νέα δέσμευση.

Ακούγεται το τραγούδι του Έλβις Πρίσλεϋ:

αγαπησέ με αληθινά, αγαπησέ με τρυφερά…………………….

Όταν λοιπόν τραγουδάς για τον εαυτό σου, το τραγούδι αυτό είναι τελείως διαφορετικό. Και δεν μπορεί κανείς αυτό να μας το πάρει, γιατί είναι δικό μας, είναι η αγάπη που προσπαθούμε να καταλάβουμε ότι αξίζουμε εμείς για μας.

Όταν αποτυγχάνουν οι σχέσεις μας λοιπόν τρία πράγματα συνήθως συμβαίνουν.

Ας πούμε ότι είμαι συνδεδεμένη σε σχέση, μ’ οποιαδήποτε σχέση με κάποιον και αυτός μου δίνει 5 από τα 10 που χρειάζομαι να είμαι σούπερ χαρούμενη.

Τότε λοιπόν τι κάνουμε;

1)Προσπαθούμε τα 5 που μας λείπουν να τα βρούμε μόνιμα κάπου αλλού, οπότε αλλάζουμε συνέχεια σχέσεις.

2)Το δεύτερο είναι, ότι αποδέχομαι, ότι δεν πρόκειται να βρω αυτά τα 5 που μου λείπουν και συμβιβάζομαι για το υπόλοιπο της ζωή μου.

3)Και το τρίτο, τα δίνω στον εαυτό μου αυτά τα 5 που μου λείπουν. Και λέω λοιπόν ότι αυτά τα 5 είμαι ευγνώμων που τα παίρνω από σένα, ούτε προσπαθώ να σ’ αλλάξω, ούτε προσπαθώ να σε διώξω, αλλά παίρνω τα 5 που μου δίνεις και τα υπόλοιπα 5 που μου λείπουν, θα τα βρω εγώ για τον εαυτό μου. Και είναι η δουλειά που πρέπει να κάνω εγώ με τον εαυτό μου.

Όλοι μας, όλη μας την ζωή κάνουμε ένα από τα τρία συνέχεια και τελικά καταλήγω ότι για μένα το πιο υγιές είναι να βρω εμένα τι μου λείπει και να το δώσω στον εαυτό μου. Κι αυτό είναι τελείως υγιές για μένα, γιατί με κάνει κάθε μέρα χαρούμενη.

Θα σας πω λοιπόν μερικά πράγματα που μπορείτε να πάρετε στο σπίτι σας να διαβάζετε ή να κρατήσετε σαν υπενθύμιση, για τις μέρες εκείνες που φεύγετε από το κέντρο σας και το ξεχνάτε αυτό. Εύχομαι να σας βοηθήσουν να βρείτε ηρεμία, πραγματικά το εύχομαι.

1)Προσπαθώ κάθε στιγμή να δω τι ή ποιος κάνει αντήχηση με μένα. Ξέρετε ποιο τσάκρα είναι αυτό; Είναι το 5^ο κέντρο, το κέντρο του λαιμού, το κέντρο της αλήθειας και είναι το τσάκρας που ο ήχος κάνει αντήχηση. Όταν λέμε τι ωραία μουσική, τι ωραία φωνή, όλα έχουν να κάνουν με αντήχηση.

Αν λοιπόν έρθω και μιλάω μαζί σου και είμαι αυθεντική και βγαίνει απ’ την καρδιά αυτό, ότι θέλω να πω, ότι να ‘ναι αυτό, αρκεί να είναι από την καρδιά, αυτό κάνει αντήχηση με σένα και τότε κάνουμε σύνδεση.  Κι αυτός είναι ο λόγος που πολλοί άνθρωποι, όταν είναι μπροστά σου, σου λένε πόσο σ’ αγαπώ και διάφορα γλυκά λόγια, αλλά δεν το νιώθεις, δεν κάνει αντήχηση μέσα σου.

Και λέω λοιπόν ότι, με κάνει αυτό χαρούμενη; Ωραία. Με κάνεις εσύ χαρούμενη; Τέλεια. Μπορώ να σε κάνω κι εγώ χαρούμενη-χαρούμενο; Σε παρακαλώ επίτρεψέ μου, το νιώθω αυτό πολλές φορές, επίτρεψέ μου να σου δώσω αυτή τη χαρά που νιώθω, αν θες. Τόσο ωραίο συναίσθημα και να λαμβάνεις και να δίνεις, και να λαμβάνεις και να δίνεις.

Και νομίζω ότι αυτό είναι που λέει ο Adamus για το πάθος. Και δεν νομίζω ότι είναι μόνο ο Adamus, πολλοί δάσκαλοι το λένε αυτό. Και το λέω αυτό για να μην δίνουμε την δύναμή μας μόνοι μας σε κάποιον άλλον έξω από εμάς, είτε πρόκειται για τον Adamus, είτε πρόκειται για κάποιον άλλον. Η πραγματική δύναμη είναι εδώ (δείχνει μέσα της), εδώ είναι ο δάσκαλος, ο καθένας μας στον εαυτό του.

2) Αυτό που θα πω είναι λίγο δύσκολο. Αποδέξου-συνειδητοποίησε, ότι αυτός ο άνθρωπος ή αυτή η κατάσταση που τώρα σε θρέφει, αργά ή γρήγορα θα ‘ρθει κάποια στιγμή που θα πρέπει να την αναθεωρήσεις. Και αυτό ακριβώς είναι το νόημα της προσκόλλησης και της αποταύτισης, αν θέλετε κάποια στιγμή να πάρετε πίσω την δύναμή σας και να γίνετε Master του εαυτού σας. Λέω ότι αν θέλει κάποιος να γίνει κύριος του εαυτού του, κάποια στιγμή οτιδήποτε εξωτερικό τον θρέφει, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να ανασκευάσει την σχέση του με αυτόν ή με αυτήν ή με αυτό το πράγμα, για να γίνουμε ισότιμοι και ισάξιοι. Θα μπορούσε να είναι ο σύζυγός σου, το παιδί σου, η δουλειά σου, θα μπορούσε δηλαδή να είναι ακόμα και το πνευματικό ταξίδι, δεν κολλάμε αυτά είναι καλά και αυτά είναι κακά, γιατί και το πνευματικό σου ταξίδι προσκόλληση είναι, οτιδήποτε έχει μέσα προσκόλληση, αν θέλω να είμαι αυτόνομη και στο κέντρο μου, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να βρω την δύναμή μου.

Σήμερα θα χρησιμοποιήσουμε το στικ, να φτιάξουμε λίγο την ατμόσφαιρα, αλλά η Ελένη κι εγώ φτιάξαμε τον χώρο εδώ και όχι το στικ. Απλά μου αρέσει όμως να χρησιμοποιώ τα στικ, γιατί δίνουν κάτι εξωτικό, αλλά αυτό είναι όλο, δεν δημιουργούν την ενέργεια.    

Άρα λοιπόν το δεύτερο αυτό που συζητάμε, έχει να κάνει με προσκόλληση και με αποταύτιση. Όλη η πηγή των βασάνων μας, της δυστυχίας, είναι η προσκόλληση που έχουμε σε ανθρώπους, αλλά και σε υλικά αγαθά. Είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά είναι απαραίτητο. Το είπε και ο Βούδας.

3)Το τρίτο πράγμα που θέλω να πω και τελευταία το έχω ανακαλύψει είναι, «απλά καβαλάω τα κύματα και δεν τ’ αποφεύγω». Καμιά φορά όσοι δουλεύουμε με τον εαυτό μας ξεγελιόμαστε πολύ εύκολα με τις διάφορες τεχνικές «ανακούφισης», και  μετά διαπιστώνει κανείς ότι  ο πόνος φεύγει. Κάπως ξεγλιστράς.  Και θα μπορούσε να είναι αυτό και απόσπαση, δεν είναι πάντα καλό.

   

Είναι εύκολο, όταν είσαι στο χώρο σου να κάνεις διαλογισμό, είναι μια λύση. Είναι πάρα πολύ εύκολο, αλλά  ξέρετε τι συμβαίνει εδώ; Ότι δεν μπαίνουμε στο πόνο. Δεν μπαίνω αποφεύγω να μπω στην πραγματικότητα του πόνου κι έτσι δεν ξέρω για ποιο λόγο πονάω τελικά. Και ο πόνος δεν φεύγει. Ο πόνος θα είναι εκεί και τον άλλο μήνα και τον άλλο χρόνο πιθανον. Το είπε και ο Adamus εδώ στο σεμινάριο που είχαμε και δεν το είπε μόνο ο Adamus, εγώ για πρώτη φορά το άκουσα από τον Osho. Δεν έχει σημασία, όλα χωρίς περιορισμούς, όλα χωρίς όρια. Και είναι πολύ τρομακτικό, γιατί ειδικά όταν είσαι σε πόνο, δεν μπορείς καν να διανοηθείς να αφαιρέσεις όρια και περιορισμούς. Θες όλο και περισσότερους για να μαζέψουν τον πόνο σου κάπως.

Άρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ακριβώς το αντίθετο και ξεκίνησα μόλις πρόσφατα να το κάνω κι εγώ. Μπαίνω μέσα στο πόνο και του επιτρέπω να με πάει εκεί που χρειάζεται και θα δούμε, ποιο είναι το αποτέλεσμα όλου αυτού. Αν οπωσδήποτε επιτρέψετε κι αν αφαιρέσετε κάθε εμπόδιο, ο πόνος φεύγει μέσα σε δύο λεπτά. Ξέρω ότι ακούγεται απίστευτο αυτό, αλλά είναι αλήθεια. Το ορκίζομαι έτσι ακριβώς είναι. Γιατί απλά αυτά είναι κύματα που έρχονται από το νου.

 4) Μεγάλη ανακούφιση αυτό εδώ..

Εγώ δεν χρειάζεται να είμαι τέλεια. Ναι δεν χρειάζεται να είμαι τέλεια. Δεν αρκεί να το λέτε, εισπνεύστε το, το εννοώ. Είμαι ήδη τέλεια, οκ δεν έχει καμιά σημασία, το μυαλό μου το λέει αυτό. Άρα μου επιτρέπω να κάνω και λάθη στο δρόμο της εξερεύνησης της Τέλειας φύσης μου.

5) Τελευταία, αλλά όχι λιγότερο σημαντική σκέψη μου, είναι η δύναμη του ΤΩΡΑ. Όλοι μιλάνε για το Τώρα,  αλλά η δύναμη του Τώρα είναι απλά μοναδική.

Κι επειδή σε λίγο τελειώνει ο χρόνος μου…..

Ας κλείσουμε τα μάτια μας…….

Καθίστε όσο πιο άνετα θέλετε, όπως θέλετε, όπως σας κάνει κέφι.

Φροντίστε ν’ αναπνέετε μόνο από την μύτη σας, εισπνέω βαθιά και εκπνέω…..

Εισπνέω και επιτρέπω, εκπνέω και ελευθερώνω………

Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνω αυτό, εισπνέω και εκπνέω…..

Εισπνέω, εκπνέω και ελευθερώνω…….

Κάθε φορά που εισπνέω, εισπνέω όλο μου τον εαυτό και κάθε φορά που εκπνέω διευρύνομαι στην τώρα μου στιγμή……..

Εισπνέω βαθιά και εκπνέω …….

Η ανάσα μου είναι αυτό που με κρατάει ζωντανή……

Είμαι εδώ και είμαι τώρα, είμαι πάντα…….

Βαθιά αναπνοή και επιτρέπω……………..αναπνέω βαθιά………….

Μεταφέρουμε την επίγνωσή μας σιγά, σιγά στα δάχτυλα των ποδιών, των χεριών και σιγά, σιγά ύστερα νιώθετε το σώμα σας. Νιώστε το σώμα σας, αυτό το σώμα είναι το δικό σας σώμα………

Αγάπησε τον εαυτό σου, αγκάλιασε τον εαυτό σου, σ’ αυτήν εδώ την τώρα στιγμή.

Παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και να επιστρέψουμε στο φυσικό παρόν, όπως αγκαλιάζουμε το σώμα μας σιγά, σιγά………..

Σας ευχαριστώ και εύχομαι να τα βρήκατε χρήσιμα όλα αυτά.

(Σημείωση: Ευχαριστώ πολύ την αγαπημένη μου φίλη Καίτη Τσώλη, η οποία έκανε την απομαγνητοφώνηση της παρουσίασης μου και την έβαλε στο New Energy site.)

Love me tender, love me true

https://www.youtube.com/watch?v=-gzC29VwE1A&sns=em

i am that i am...

Στο διαλογισμο αυτης της εβδομαδας, κινουμαι, υπαρχω, ελευθερια, υπαρξη, χαρα... Namaste!

Τα υπολοιπα αυριο.. σε ενα μαθημα που με εκπροσωπει απο την κορυφη εως τα νυχια, σε ενα μαθημα που ειναι η συνεχεια του υπεροχου και magic event που ζησαμε στην Κω, στο New Energy Celebration.

Συντομα θα μοιραστω μαζι σας και το κειμενο της παρουσιασης που ειχα τη χαρα να κανω.

Ξερετε, η χαρα βρισκεται μονο στην αυθεντικοτητα .. μονο στο αληθινο και στο αξιο.. για ολα τα αλλα απλα δεν υπαρχει χωρος ή αξια. εισαι ζωντανος- νεκρος,

ολη η αναθεωρηση εντος μας ειναι η ριζα ολης της αναθεωρησης που βιωνουμε στο εξω μας.

https://www.youtube.com/watch?v=Fn9P38kv2u0

Η θεραπευτικη των chakras

Σεμιναριo   "Η θεραπευτική των τσάκρας"
Πρακτικές πληροφορίες

Ημερομηνια εναρξης: Θα ανακοινωθει συντομα
Φετος θα εγκαινιασουμε μια νεα ενοτητα παιχνιδιου με τα Τσακρας μας, και θα απολαμβανουμε περισσοτερη ώρα διαλογισμου και πρακτικών ασκήσεων.

Τρόπος πληρωμής σεμιναρίου: 110€ για το πρωτο μαθημα και 80€ σε 3 δοσεις τους 3 επομενους μηνες.

Συνολικο κοστος και των 7 σεμιναριων: 350€

Όποιος μαθητης περασμενης χρονιάς ενδιαφέρεται να επαναλάβει κάποια ενότητα μεμονωμένη, θα μπορεί να πληρώσει με εκπτωση μόνο για την ενότητα αυτή το ποσό των 35€.

Τα δίδακτρα δεν επιστρέφονται, διότι ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι καθορισμένος, και από τη στιγμή που θα ξεκινήσει το πρόγραμμα, δεν μπορούν να εισέλθουν νέοι συμμετέχοντες.

Τα 7 σεμιναρια θα ολοκληρωθουν κατά τη διαρκεια ολης της χρονιας και οι ημερομηνιες θα ανακοινωνονται προοδευτικα. Αν καποιος δεν μπορει να συμμετεχει σε καποιο από τα σεμιναρια, θα του δινεται το μαθημα σε μορφη MP3 μεσω mail και θα το ακουει στο χωρο του.

Δηλωση συμμετοχης και κατάθεση προκαταβολής  με mail:  info@roulapapathanasiou.com

Οι θεσεις είναι περιορισμενες

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Σεμιναριο «Η θεραπευτικη των chakras».

Πληροφορίες που σας ενδιαφέρουν αναλυτικά:

Το σεμινάριο θα ολοκληρωθει σε 7 μερη/ ενότητες και πραγματεύεται την ουσία των ενεργειακών μας κέντρων, των λεγόμενων “chakras”, την μέγιστη σημασία τους για το ανθρωπινο σωμα και πως όλη η παιδική μας ηλικία (και όχι μονο) είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τη σωστή λειτουργία των κέντρων μας και κατά επέκταση της συμπεριφοράς, των ασθενειών, των συναισθημάτων και των σκεψεων μας.

Πρόκειται για ένα μεταμορφωτικό κύκλο ενοτήτων που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους που επιθυμούν να δουν βαθύτερα στον εαυτό τους, να καταλάβουν ποιοι είναι και πως εχουν τη δύναμη να αλλάξουν τη ζωή τους.

Προσοχή: Η παρακολούθηση και των 7  ενοτήτων είναι υποχρεωτική για την ολοκλήρωση του σεμιναρίου και την ομαλή ροή της ενέργειας μας τόσο ατομικά όσο και ομαδικά μέσα στην ομάδα.

Γιατί είναι απαραίτητη η συμμετοχή μου και στα 8 σεμινάρια;

Κάθε ενότητα αντιστοιχεί σε 1 κέντρο (chakra) και επειδή έχουμε 7 κέντρα θα κάνουμε  7 ενότητες.

Η διαδικασία ολοκλήρωσης του καθενός απαιτεί την ενσωμάτωση των γνώσεων στην καθημερινή μας ζωή και αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μαζί σε λιγότερα σεμινάρια.
Σε αυτό το σεμινάριο (ολοκληρωμένο με τις 7 ενότητες)  μαθαίνετε την αφοσίωση και τη δέσμευση στον εαυτό σας και έτσι  δεν ενδείκνυται  να το αφήσετε πριν την ολοκλήρωσή του. Ακόμα, υπάρχει ενεργειακή ροή μεταξύ των συμμετεχόντων και της Ρούλας Παπαθανασίου που καλό είναι να μη διαταράσσεται. Επίσης, και το πιο σημαντικό,  αυτό θα προκαλούσε παρεμβολή στη θεραπευτική του ίδιου του ατόμου. Να μην ξεχνάμε, ότι, έχοντας την επίγνωση ότι δημιουργούμε την πραγματικότητα μας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη απολύτως για ότι φέρνουμε στην πραγματικότητα μας, και αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε και να εμπειραθούμε τις ενότητες (τα chakras) τόσο μέσα όσο και έξω από την αίθουσα διδασκαλίας.

Μπορούμε να τα κάνουμε πιο σύντομα;

Η διαδικασία ενσωμάτωσης των γνώσεων αυτών στην καθημερινή μας ζωή είναι ο λόγος που δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μαζί σε λιγότερες ενότητες. Χρειάζεται χρόνος για την ομαλή μετάβαση.

Τι χρειάζεται να κάνετε ως συμμετέχοντες

Kατά τη διάρκεια των σεμιναρίων θα σας ζητηθεί να εργαστείτε με τον εαυτό σας, αλλά και να κάνετε εργασίες που θα παραδώσετε.

Σε ποιους απευθύνεται

Απευθύνεται σε όλους  τους ασκούμενους με το σώμα (bodyworkers, μαίες κτλ), με το πνεύμα, την αναπτυξη της προσωπικότητας (πχ. ψυχολογοι), τους ανθρώπους που θέλουν να συνειδητοποιήσουν τα μοτίβα της συμπεριφοράς τους, σε όσους θέλουν να θεραπεύσουν το σώμα τους και να το ξεμπλοκάρουν, σε όσους αναζητούν το νόημα στη ζωή τους, σε όσους θέλουν να αγαπήσουν και να αποδεχθούν πρωτίστως τον εαυτό τους αλλά και τους άλλους. Σε όλους τους ασκούμενους του ρεικι, του μασάζ, της γιόγκα, του διαλογισμού, του πιλάτες, του ται-τσι, ρεφλεξολογία, βελονισμό, γυμναστες  κτλ. Σε όσους ασχολούνται με παιδιά ως γονείς ή ως εργασία, και σε όσους θέλουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους βαθύτερα και να μεταμορφώσουν τη ζωή τους. Με λίγα λόγια, σε όλους  τους ανθρώπους.

Σε τι βοηθά;

Να ανακαλύψεις, συνειδητοποιήσεις και θεραπεύσεις το «ποιος εισαι», πως δρας με τους άλλους ανθρώπους σε όλα τα είδη των σχέσεων και γιατί, γιατί πέφτεις μόνιμα σε ίδια μοτίβα συμπεριφοράς (ίδιες καταστάσεις με άλλους πρωταγωνιστές- εσύ αντιδράς όμως με τον ίδιο τρόπο, πχ. ανταγωνισμό, φυγή, θυμό, παραίτηση, επίθεση, θύμα). Βοηθά στο να γιατρέψεις τις πληγές σου από το οικογενειακό σου περιβάλλον. Βοηθά στη θεραπεία του σώματος μας σε φυσικό επίπεδο, αφού με το ξεμπλοκάρισμα των τσακρας αυξάνεται η ροή ενέργειας στο σώμα και ισορροπεί η συνεργασία Νου και Σώματος. 

Κατα τη διαρκεια ολων των σεμιναριων θα διδαχθείτε τις ασθενειες που δημιουργουνται οταν τα κεντρα μας ειναι μπλοκαρισμενα. Αυτο ειναι παρα πολυ χρησιμο για ολους μας, διοτι ετσι διαπιστωνει κανεις πως η προληψη, η δουλεια με τον εαυτο μας και ολοι οι φυσικοι τροποι (μη παρεμβατικοι) μπορουν να βοηθησουν στην ιαση των σωματικων ασθενειων μας. Αυτα και τοσα αλλα πολλα....

Παρτε μια μικρη γευση απο τα θεματα που θα δουμε μαζι στο ταξιδι αυτο:

- ποιες περιοριστικες μου πεποιθησεις ειναι η πραγματικοτητα μου και πως θα μπορέσω να τις αντιληφθώ και να τις αλλάξω;

- μοτίβα και συμπεριφορές

-είμαι θύμα; σε ποιο τομέα της ζωής μου; πως επηρεάζει τη ζωή μου αυτό;

- τι ειναι η διαίσθηση, πως αναπτυσεται, πως θα με βοηθήσει στη ζωη μου έμπρακτα;

-επιτρεπω την απολαυση στον εαυτο μου;

-με αγαπω απεριοριστα;

-οι εθισμοι ως καθρεφτης και υποκαταστατο καθε μας ανεπαρκειας

-πως ελευθερωνεται κανεις απο τις προσκολλησεις του;

-ελευθερωνω τον παρατηρητη μεσα μου... τι κανει η ενεργεια μου για να επιβιωσει των καταστασεων;

-τι σημαινει πραγματικα το σεξ για μενα; πως μου ειναι εντυπωμενο;

-τι ειναι τα αρχετυπα και πως επηρεαζουν την οπτικη γωνια των ανθρωπων, της κοινωνιας;

-σε ποια ηλικια αναπτυσσονται και πώς τα τσακρας στα παιδια;

-πως εκφραζω τη δυναμη και την αληθεια μου;

-γιατι δεν μπορω να βρω/ κανω/ παραμεινω σε μια "επιτυχημενη" σχεση με εναν συντροφο;

ολα αυτα και πολλα πολλα ακομα θα μας ταξιδεψουν στις 7 ενότητες  που θα κανουμε.

Στο σεμινάριο έχετε την ευκαιρεία να προσεγγίσετε τα μπλοκαρίσματά σας μέσω διαφορετικών πλευρών, όπως η σωματική άσκηση, η ηχοθεραπεία, το άγγιγμα, η όσφρηση, ο διαλογισμός, το τραγούδι, οι κρύσταλοι, μέσω της ενέργειας κα.

Στο FB δημιουργήσαμε σελίδα με το ίδιο όνομα (Η θεραπευτική των τσάκρας), στην οποία όσοι είστε χρήστες του εν λόγω προγράμματος, θα μπορείτε να εκθέτετε τις απόψεις σας, να μοιράζεστε εμπειρίες κτλ

https://www.facebook.com/groups/448180481980503/


Καποιοι συμμετεχοντες συμφωνησαν να δημοσιευσουμε τη γνωμη τους για την εμπειρια που αποκομισαν  απο το σεμιναριο:
"Μέσα από αυτό το σεμινάριο απόκτησα περισσότερη εσωτερική ησυχία. Αποδέχομαι και καταννοώ τον εαυτό μου και τους άλλους. Βρήκα απαντήσεις σε πράγματα που δεν μπορούσα να εξηγήσω"  Μ.Κ 2014

"Για μένα ήταν μια ανακάλυψη απο αρκετά πλοκαρίσματα που είχα και αναγνώρισε πλέον πολυ καθαρά απο που προήλθαν και ήταν πιο εύκολο πλεον για μένα εχοντας τα εργαλεία και εφόσον παντοτε μόνο εμεις εσωτερικά ξερουμε τον τρόπο αλλαγής, μετασχηματισμου και συγχώρεσης, αποδοχής και με πρόθεση πάντοτε ευγνωμοσύνης δούλεψα με τον εαυτό μου και απελευθέρωσα αρκετά αρχέτυπα και αχρηστες ταυτότητες τις οποίες έκαψα και αποχαιρέτησα με τιμή!!! περιμένω να γηωθούν πλέον ολα αυτά και να νιώσω περήφανη για την ολη δική μου δουλειά αλλά και για τα φώτα που μου πρόσφερες Ρουλα μου για τον χάρτη του εαυτού μου!!!" Ε.Χ  2015

Δεν επιτρεπεται η αναδιανομή ή και πώληση του υλικού του σεμιναρίου, έστω και αν αυτο γινεται με τις καλυτερες προθεσεις. Δεν μπορεί να το έχει όποιος δεν έχει εργαστεί σε αυτό, δεν έχει δώσει το χρόνο ή την ενέργεια του. Δεν θα μπορεί να είναι υπό την βοήθεια της Ρούλας και πανω απο ολα δεν ειναι σωστο. Απευθυνεται μονο στους συμμετέχοντες και ειναι μεταξυ αυτών και της Ρούλας συμφωνια αποκλειστικα. Οποιος ενδιαφερεται πρεπει να απευθυνθει στην ίδια.

Ευχαριστούμε εκ των προτερων για την κατανοηση.

Καλή ανταμωση στην αίθουσα, στο Φως!

Ρούλα Παπαθανασίου

Reiki Master 

Crystal therapist 

Thai healing massage 

Meditation classes

Seminars

Contact:

FB: Roula Unity  Trinity

Blog: Human Stasis

 info@roulapapathanasiou.com

 Αγαπημενοι μου φιλοι!

Με πολυ χαρα σας ανακοινωνω τη δημιουργια του νεου γκρουπ
"Πόσο αγαπάς τον εαυτό σου;"

Καθε μερα θα σας στελνω ενα μνμ πανω στο οποιο εσεις θα μπορειτε να διαλογιζεστε για 5' - οσο θελετε ή χρειάζεστε δηλαδη.

Tο γκρουπ δεν απευθυνεται αποκλειστικα σε μαθητες ή ασκουμενους του διαλογισμου.

Δεν ειναι απαραιτητη η γνωση τεχνικων, στην πραγματικότητα ειναι το αντιθετο: θελουμε ολοι να εχουμε την ευκαιρεια να συντονισουμε το νου και την προθεση μας σε ενα θετικο μηνυμα και να περασουμε οσο χρονο εχουμε/ θελουμε με το μηνυμα αυτο.
Αυτο θα ξεκινησει στις 28/6- μεχρι τις 18/7 και σκοπο εχει να μας βοηθησει να χαλαρωσουμε εντος μας και βρισκω οτι η περιοδος του καλοκαιριου ειναι ιδανικη για αυτο.
Το μονο που εχετε να κανετε ειναι να ανοιγετε το pc σας καθε μερα για ολες αυτες τις μερες και να περνάτε με το καθε μηνυμα και τον εαυτο σας λιγο χρονο.
Παρατηρηστε το μνμ καθε μερα πως βοηθα την πραγματικοτητα σας...
Εμπιστευθειτε το μνμ καθε μερα και επιτρεψτε την αλλαγη...

Η συμμετοχη σας ειναι ελευθερη, ειναι ακομα ενας τροπος να ειμαστε μαζι και να δουλευουμε μαζι αγκαλια! 

Aν θέλετε μπορείτε να το διαδώσετε στους φίλους σας και να μου στείλουν αίτημα φιλίας στο  FB λέγοντας ότι ενδιαφέρονται για το γκρουπ ή με μαιλ στο brightonrp@yahoo.gr πάλι εξηγώντας μου ότι είναι για το γκρουπ.

Είστε έτοιμοι να δημιουργήσουμε ένα πεδίο ενέργειας καθημερινά για τον εαυτό μας, τους ανθρώπους που ερχόμαστε σε επαφή και γενικά το συλλογικό πεδίο; 

Το μονο που εχετε να κανετε ειναι να απαντησετε θετικά οτι σας ενδιαφερει στο FB ή να μου στείλετε μαιλ στο brightonrp@yahoo.gr με τη διευκρίνηση οτι θέλετε να σας προσθέσω σε λίστα ενημερώσεων μέσω μαιλ ή να σας προσθέσω στο γκρουπ στο FB.

καλη ανταμωση 

Ρούλα Παπαθανασίου

FB: Roula Unity Trinity

Πότε έρχεται η στιγμή που πρέπει να πας παρακάτω;

Όλοι στις ζωές μας έχουμε νιώσει να θέλουμε να φύγουμε από σχέσεις που δεν μας κάνουν ευτυχισμένους, αλλά είναι δύσκολο να απαντήσουμε στην ερώτηση, «πότε είναι η σωστή στιγμή που πρέπει να φύγω; Μήπως πρέπει ακόμα να το παλέψω, υπάρχει ελπίδα; Μα μια σχέση δεν σημαίνει συμβιβασμοί»;

Υπάρχουν 2 είδη σχέσεων, αυτές που μας κάνουν ευτυχισμένους και αυτές που μας ρουφάνε την ενέργεια παντοιοτρόπως. Αυτή είναι η μόνη και ουσιαστική αλήθεια περί σχέσεων της ζωής μας.

Στην ερώτηση γιατί δεν χωρίζεις πάντα υπάρχει μια εξήγηση, μια «δικαιολογία». «Δεν μπορώ, έχω παιδιά, τον/ την αγαπώ, θα αλλάξει, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, είμαστε μαζί τόσα χρόνια, είμαι οικονομικά εξαρτημένος-η» και άλλα.

Αυτή είναι η αλήθεια; Πιστεύω πως ξέρουμε ότι λέμε ψέματα στον εαυτό μας. Η μόνη πραγματική εξήγηση (και μιλάω για τη βαθειά πραγματική εξήγηση, αυτή που όταν κάτσεις με τα μάτια κλειστά και ακούσεις τον εαυτό σου, θα δεις ότι είναι εκεί) είναι ότι δεν αγαπώ αρκετά τον εαυτό μου και δεν με εκτιμώ, δεν ξέρω τι αξίζω και δεν με σέβομαι όσο αξίζω. Αυτή είναι η μόνη εξήγηση για όλους μας, που κάποια στιγμή της ζωή μας αφήσαμε τον εαυτό μας στο παραμύθι και παραμείναμε σε σχέσεις που έχουν τελειώσει. Και ωραία είναι τα παραμύθια, αλλά η ζωή είναι ακόμα πιο ωραία! Και δείτε το γιατί..

Όλοι λέμε, πόσο δύσκολες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί πρέπει να τις βιώνουμε δύσκολα, γιατί πρέπει να είναι δύσκολες;  Γιατί να μην είναι απλές, μέσα στη ροή, εύκολες σαν ένα φύσημα του αέρα; Ποιος μας έμαθε ότι, για να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε πρέπει να κοπιάσουμε; Γιατί το πιο απλό και αυτονόητο πράγμα στον κόσμο έπαψε να είναι απλό και αυτονόητο; Και εμείς πιστέψαμε ότι πρέπει να κοπιάζουμε και μένουμε σε όλα τα είδη σχέσεων που δεν μας εξυπηρετούν πια από ανασφάλεια και συμβιβασμό. Παραμένοντας σε ασθενικές σχέσεις, το δυστυχές παράλληλα είναι ότι αποκλείουμε αυτές που μπορούν να είναι υγιείς.  Και εδώ θα δει κανείς, ότι τα παραπάνω επεκτείνονται στην εργασία, στις αποφάσεις, σε όλο τα φάσμα της ζωής μας.

Συνήθως, η ψυχή μας επιθυμεί μια Χ κατάσταση, αλλά εμείς έχουμε φόβους και περιορισμούς μέσα μας που μας εμποδίζουν να έλξουμε αυτό που η ψυχή επιθυμεί. Επίσης, λέμε ότι έλκουμε συνέχεια, το «λάθος άτομο». Αγαπητοί μου, δεν υπάρχει το λάθος άτομο! Αντιθέτως, όποιον έχουμε έλξει είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε εκείνη την περίοδο, για να δούμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια τους. Έλκουμε αυτό που αξίζουμε κάθε φορά και αυτό συμβαίνει από μόνο του, δεν έχει να κάνει με την λογική ή τη σκέψη. Αυτό που δεν συμβαίνει από μόνο του αντιθέτως, αλλά χρειάζεται τη δική μου κατανόηση και δράση είναι η συνειδητοποίηση ότι κακοποιώ τον εαυτό μου και ότι ήρθε η ώρα να φύγω από τη σχέση αυτή. Και αυτό δεν είναι σκέψη. Είναι μέσα μου. Είναι τόσο σίγουρο, όπως ο έρωτας. Τον έρωτα δεν τον σκέφτεσαι. Τον νιώθεις. Και πάντα λέω, ότι πρέπει να παραμένουμε τελικά με ανθρώπους που μπορούμε να ερωτευτούμε ξανά και ξανά μέσα στη σχέση μας.

Κοιτώντας το σπίτι, τη συμπεριφορά, τους συντρόφους και τα θέματα που έχουμε σε όλη μας τη ζωή, είναι αποκαλυπτικό να βλέπουμε, το που μπορεί να έχουμε τους περιορισμούς και τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα μας και έτσι να δουλέψουμε πάνω σε αυτά. Συνήθως όλα σχετίζονται με προγράμματα που κουβαλά  η ψυχή για να διαχειριστεί σε αυτή τη ζωή και επίκτητες εμπειρίες από το περιβάλλον που έχουμε ζήσει. Στη δική μου θεραπευτική ματιά πολύ συνοπτικά, είναι μπλοκαρισμένα τα ενεργειακά μας κέντρα (chakras).

Όλες οι σχέσεις κλείνουν κύκλους και κάποιοι από αυτούς είναι οριστικοί. Η ζωή είναι τώρα και βασίζεται σε επιλογές. Το τι σκέφτομαι, τι νιώθω και τι πράττω είναι αυτές οι επιλογές που φτιάχνουν αυτό που ο καθένας μας για τον εαυτό του αποκαλεί πραγματικότητα και δρα με την πραγματικότητα του άλλου= σχέση. Άρα τι ζωή θέλουμε; Όταν συμβιβάζομαι, όταν υποφέρω, όταν είμαι σε έλλειψη και σε περιορισμό, αυτό είναι καθαρά σημάδια ότι ήρθε η ώρα να αλλάξω και να προχωρήσω. Υπάρχει τρόπος να ζω χωρίς να υποφέρω. Αυτό δεν είναι ταινία στη τηλεόραση, δεν είναι τύχη. Είναι δημιουργία.

Δεν είναι πολύ όμορφο, όταν μέσα σε μια σχέση μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας; Μπορούμε να παίρνουμε ενέργεια και όχι να μας την απομυζούν και να ζούμε στην ένταση. Δυστυχώς, αν στη σχέση σας νιώθετε εξάντληση, φόβο, τραύμα, τότε ήρθε η ώρα να βρείτε ανθρώπους που θα σας υπενθυμίζουν πόσο όμορφη είναι η ζωή, και πόσο αξίζετε την αγάπη.

Και φυσικά είναι δύσκολο, κανείς μας δεν θέλει να ξεβολευτεί, φοβόμαστε, θα υπάρχουν στιγμές που το Εγώ, οι φόβοι και τα προγράμματα που κουβαλάμε θα βγουν μπροστά και θα μας γυρίσουν πίσω. Όμως αυτό θα πρέπει να αποτελεί σημάδι ότι είμαστε σε καλό δρόμο, διότι οι παλιές ενέργειες που έχουμε μέσα μας ξεβολεύονται και θα κάνουν ότι μπορούν για να μην αποχωρήσουν. Όμως πάντα το φως διώχνει το σκοτάδι τελικά. Το σκοτάδι είναι εκεί, απλά επειδή δεν υπάρχει φως.

Ως ένα υπέροχο ανθρώπινο πλάσμα, που μέσα του έχει εμφυσηθεί η θεϊκή δημιουργία του σύμπαντος, αξίζεις ότι καλύτερο. το θέμα είναι, το πιστεύεις; και αν ναι, το επιτρέπεις; Θες να είσαι υπεύθυνος για τη δημιουργία μας όμορφης ζωής που είναι εκεί έξω και σε περιμένει;

Η μόνη σχέση που είναι μόνιμη, πάντα εκεί για μας και δεν εξαρτάται από τις προσδοκίες ή τους φόβους του εταίρου προσώπου, είναι η σχέση με τον εαυτό μας. Και αυτό είναι μαγικό! Όταν συνδεθούμε με τον εαυτό μας στην ουσία μας, τότε ανακαλύπτουμε ένα σύμπαν αγάπης, καλοσύνης, αφθονίας και συγχρονικότητας. Εκεί είμαστε στο κέντρο της αγάπης. Και από εκεί αναδύεται και η αγάπη μας για τον/ την σύντροφό μας αλλά και τον κόσμο όλο. Γιατί όταν με αγαπήσω και νιώσω την αξία μου, τότε αυτόματα έλκω και τους ανάλογους ανθρώπους.

Ρούλα Παπαθανασίου
Reiki Master
Thai healing massage
Meditation 
Seminars
In love with LIFE

Μικρές παρατηρησεις, μικρές ιστορίες ζωής...

   Όταν κρίνουμε κάποιον άνθρωπο ή συμπεριφορά,  ας  είμαστε συνειδητοί ότι πάντα κρίνουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας (είτε το έχουμε ανακαλύψει ή όχι δεν έχει σημασία, είναι εκεί)

 Όταν επιμένουμε σε κάποιον,  στην ουσία θέλουμε τον έλεγχο, καλύπτουμε κομμάτια του εαυτού μας και χειραγωγούμε τον άλλον. Καμία σημασία δεν έχουν οι καλές και αγαθές μας προθέσεις, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Η ενέργεια που κλέβουμε τα λέει όλα.

 Σε όποια ενέργεια μπαίνουμε και βιώνουμε να ξέρετε ότι την αναγνωρίζουμε και την εγκαθιδρύουμε στο συνειδητό μας και άρα στη δημιουργία της πραγματικότητας μας. Για παράδειγμα,  όταν σκοτώνω, αναγνωρίζω τον φόνο και τη δυνατότητα αφαίρεσης της ζωής . Το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι μπαίνω στο φόβο μην με σκοτώσουν. Το ίδιο και όταν χειραγωγώ (μιας και το είπαμε πιο πάνω)

 Όλοι γκρινιάζουν για το ότι κάποιος τους χαλά την ησυχία, την ελευθερία, την ηρεμία κτλ. Ας σκεφτούμε την επόμενη φορά που θα μπούμε σε ένα χώρο ή θα κάτσουμε στην παραλία δίπλα σε κάποιους άλλους, αν και εμείς με την παρουσία ή την ομιλία μας τους χαλάμε την ησυχία κτλ. Πριν γκρινιάξουμε ότι δεν αξίζουμε κάτι, ας σκεφτούμε συνειδητά και ας αναλάβουμε την ευθύνη για το τι κάνουμε εμείς στους άλλους ανθρώπους, στα ζώα, στο περιβάλλον

 Ότι γίνεται στον εαυτό μου είναι έτσι,  επειδή δεν με αγαπώ πραγματικά, ολόκληρα, απεριόριστα χωρίς όρους και συνθήκες . εγώ είμαι που επιτρέπω τη χειραγώγηση, τη θυματοποίηση, την ενοχοποίηση, την κακοποίηση σε μένα, δεν μου έτυχε «απλά».

  Ότι ζω είναι επιλογή μου. Ότι βιώνει το σώμα μου είναι ευθύνη και δημιουργία μου.

Να μην κάνω ότι δεν θα μου άρεσε να  μου κάνουν. Κάθε δευτερόλεπτο της ζωής  μου

Είναι θέμα επιλογής να με αγαπώ και να αλλάξω ότι με χαλάει

  Όταν βλέπω κάποιον και έχει προβλήματα, αλλά  δεν θέλει να αλλάξει, «γιατί δεν μπορεί», δεν κάνω τίποτα. Τίποτα. Τον αφήνω να απολαύσει τη ζωή που διαλέγει. Θέλει να εμπειραθει αυτό ακριβώς. Οι δικαιολογίες φυσικά είναι πολλές και υπάρχουν ακριβώς για να βρίσκει υποστήριξη  η λογική να αρνείται την αλλαγή. Τι μπορώ να κάνω; Να σεβασθώ την επιλογή του. Άμα με πειράζει ακόμα (μάλλον το πιο πιθανό) συγκεντρώνομαι στο τι μου καθρεφτίζει αυτός ο άνθρωπος και η κατάσταση του. Να αλλάξω εγώ λοιπόν.

 Οι αλλαγές δεν γίνονται σε μια μέρα στο φυσικό επίπεδο, διότι δεν είμαστε έτοιμοι να τις υποστηρίξουμε (ή δεν ξέρουμε το πώς). Υπομονή και αγάπη στον εαυτό μας και όλα θα γίνουν.

  Ας βγούμε από τον εγωκεντρισμό μας – όλα γυρνάνε γύρω από το « εγώ» μου. Ένα παράδειγμα που δεν έχει σχέση με τον εγωισμό αλλά υπόκειται στ εγω είναι: «δεν με πήρε, διότι κάτι έκανα και παρεξηγήθηκε» . Μήπως, απλά δεν με πήρε για τους δικούς του λόγους;

 Ας μπούμε στο εμείς, στην ενότητα… και όλα είναι ανοιχτά και άνετα! Να δίνω αντί να παίρνω μόνο.

  Σταματώ να απαιτώ και αρχίζω να είμαι ευγνώμων για ότι μου δίνεται, ότι έχω και ότι είμαι.

  Όταν έχω προσδοκίες και απαιτήσεις από τον άλλον και από τη ζωή, η απογοήτευση είναι δεδομένη. Ουσιαστικά έχω ήδη απογοητευθεί και θυμώσει με μένα, έχω θέσει ψηλά τον πήχη και δεν πρόκειται να τον φτάσει κανεις. Ούτως ή άλλως αυτό είναι δικό μου πρόβλημα

«απληστίας»

Το να είσαι γονιός δεν σου δίνει δικαιολογία να εξαρτάσαι από το παιδί σου και να προβάλλεις πάνω του όλη σου την α-σθένεια και τη έλλειψη αγάπης προς τον εαυτό σου.

  Η ενέργεια που ξοδεύει κανείς στο να κρίνει και να ανταγωνίζεται είναι τεράστια. Αξίζει τον κόπο;  Πόση ενέργεια έχεις δώσει για να είσαι ο καλύτερος από κάποιον άλλον;

  Όταν θέλω να «διορθώσω» κάτι πάνω μου, συνήθως το αγαπώ πρώτα και κατόπιν το αποδέχομαι. Για να είμαι  «αυτό»,  κάτι μαθαίνω, οπότε μόνο ευγνώμων μπορώ να είμαι για «αυτό».  Επίσης, δεν πάω να το «αφαιρέσω», αλλά προσθέτω αυτό που μου λείπει για να έρθει η ισορροπία. Πχ. Κρίνω; Αυτό θα ηρεμήσει από μόνο του όταν βρω  τι μου φταίει στη ζωή μου και  ανοιχτώ στην ποιότητα της  συμπόνιας.

Που σταματά η ελευθερία μου και ξεκινά η δική σου ελευθερία είναι μεγάλη κουβέντα.

Τελικά δε χρειάζεται να με συγχωρήσεις. Χρειάζεται να συγχωρήσω  τον εαυτό μου.  Και αυτό ισχύει για όλα!

Η αποδοχή τι είναι; Προσπαθώ να είμαι αρεστός για να πάρω από εσένα την αγάπη και τον θαυμασμό που ο ίδιος στερώ από τον εαυτό μου.

Το να είσαι κοινωνικός, να βγαίνεις , να πίνεις, να δουλεύεις και να περνάς καλά, μου λέει ένα πράγμα για σένα: δεν είσαι ευτυχισμένος. Εσένα τι σου λέει; Το σώμα σου, τι  σου λέει;

 Η εξωτερική πραγματικότητα ενός ανθρώπου είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού του κόσμου.  Ας αρχίσουμε να παρατηρούμε τι έχουμε κάνει εξωτερικά για να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε. Το ίδιο ισχύει και για τον κόσμο που ζούμε. Για αυτό λένε, «γίνει η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο». Όταν κάθε άνθρωπος= μόριο του ολογράμματος που λέγεται ανθρωπότητα αλλάζει, θα αλλάξει και η ανθρωπότητα στο σύνολο της. 

Όταν κάτι  δεν βγαίνει, αναζητώ το που το μπλοκάρω εγώ.  Το ότι «είμαι άτυχη και γιατί;» είναι μέρος της θυματοποίησης- παράπονο- αδικία και δεν έχει σχέση με το μεγαλειώδες πλάσμα που γεννήθηκα να είμαι.

 Μίλα από την καρδιά και όχι από το εγώ.  Άλλη ποιότητα ζωής!

Τέλος, μαθετε ότι το σώμα μας προσπαθεί να αποκαταστήσει κάθε είδους δυσαρμονία με οποιοδήποτε τρόπο προκειμενου να επέλθει και πάλι η  ισορροπία. Ισορροπία = λέξη κλειδί για τον τρόπο λειτουργίας του σώματος μας .  Αυτός ο συμπαντικός νόμος ισχύει για όλη την ανθρωπότητα στο σύνολο της και ως μονάδες, δηλαδή στον μακρό- και μικρόκοσμο.

Είναι εντάξει να λέμε «όχι». Δείχνει το σεβασμό στον εαυτό μου.

Όλοι υποκείμεθα στους γονείς μας από την πρώτη ώρα παρουσίας μας στον φυσικό κόσμο. Με τα χρόνια στο έργο της συλλογής εμπειριών προστίθεται το σχολειο, η κοινωνία, οι φίλοι και τα λοιπά συστήματα. Ανάλογα με το τι συναισθηματικό φορτίο που κουβαλά ο κάθε άνθρωπος θα έλκει και τους ανάλογους ανθρώπους, τις ανάλογες καταστάσεις στη ζωή του και όλα αυτά με σκοπό να φέρει στην επιφάνεια αυτά τα τραύματα και να τα διαχειριστεί.  Στα τσακρας που δεν είναι σε ισορροπία, υπο- ή υπέρλειτουργουν,  μπορεί κανείς να διαγνωσει αυτές τις διαταραχες και να βοηθήσει τον εαυτό του.

Δεν μπορείτε να αφήσετε τίποτα πίσω σας. Είναι όλα μέσα μας.  Αποφασίστε τι είδους ζωή θέλετε να ζείτε. Δεν θα αλλάξει τίποτα με θαύμα αν εμείς δεν επιλέξουμε να προχωρήσουμε.

Μια σύντομη ιστορία 2

Ακόμα μια σύντομη ιστορία  για το όμορφο μας σώμα και την επικοινωνία μεταξύ μας

Πρόβλημα

Έρχεται κοπέλα που υποφέρει από πόνους στην μέση 6 μήνες τώρα, στα γόνατα κάποιες φορές. Έχει επισκεφθεί γιατρό,  έχει κάνει φυσιοθεραπείες.  Χωρίς να έχει έρθει για αυτό, από το μικρό ιστορικό φαίνεται ότι η κοπέλα έχει κρίσεις πανικού, τάσεις φυγής.

Αντιμετώπιση

Σε αυτές τις περιπτώσεις ένας μυς που πρέπει να εξετασθεί είναι ο λαγονοψοείτης. Αυτός ο μυς είναι πολύ σημαντικός για την ισορροπία στο σώμα και επηρεάζεται από την ψυχολογική μας κατάσταση μεταξύ άλλων. Ο μυς σε αυτή την κοπέλα είχε μπλοκάρισμα, κάτι που αυτόματα σημαίνει για αυτό τον μυ, ότι στέλνει μόνιμα μήνυμα στο παρασυμπαθητικό σύστημα για κίνδυνο- διότι αυτός ο μυς δίνει σημάδι εξόδου- δραπετεύω- το βάζω στα πόδια. 

Η κοπέλα χρειαζόταν αποτοξίνωση, ξεμπλοκάρισμα μυών, βοήθεια στον  σπλήνα (κρίσεις πανικού) και κοιλιακό μασάζ. Ο σπλήνας επιβαρύνεται από την ανησυχία που υποβόσκει στο σύστημα μας, ακόμα και αν αυτή δεν φαίνεται εξωτερικά. Από την εμπειρία μου, οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να αφήσουνε τον έλεγχο και να ρεύσουν με τη ζωή, δυσκολεύονται με τον σπλήνα ή το στομάχι τους.

Σε άλλο επίπεδο που άρχισε να αναδύεται κατά τη διάρκεια του θεραπευτικού, ενεργειακού  μασάζ, βγήκε ένας φόβος θανάτου, δηλαδή στην μετάβαση και στην αλλαγή. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί και να χαλαρώσει (και το απέδιδε στη δουλειά)με αποτέλεσμα να έχει φύγει από τον καθολικό της πυρήνα και να μην βελτιώνεται  μέρα με την μέρα η κατάσταση της. Σας φαίνεται απίστευτο τι μπορεί να κρύβεται πίσω από έναν συνηθισμένο πόνο μέσης, σωστά;

Πέρα από το μασάζ

Της  σύστησα να έχει τακτικές ώρες στον ύπνο, να φτιάξει τη διατροφή της, να αποκαταστήσει την επαφή της με τη φύση και να κάνει 2-3 ασκήσεις για το λαγονοψοείτη όταν νιώθει ότι ζορίζεται. Και βέβαια η ερώτηση που ήρθε ήταν, πως θα καταλάβει ότι ζορίζεται;

Συνήθως οι άνθρωποι δεν ακούν το σώμα τους και καταλαβαίνουν ότι κάτι συμβαίνει όταν εμφανιστεί το σύμπτωμα.

Να μια ιδέα: αντί να περιμένει κανείς να ασθενήσει για να δει τα πράγματα αλλιώς, γιατί δεν προνοεί, δεν φροντίζει τον εαυτό του κάθε μέρα με όποιο τρόπο είναι καλό για αυτόν; Γιατί να μην μάθουμε στο άνθρωπο της δύσης να ακούει το σώμα του;  Να μάθει να μπαίνει βαθύτερα μέσα του;  (η πιο συνηθισμένη ατάκα άγνοιας είναι το «εγώ δεν τα πιστεύω αυτά»)

Και κάτι τελευταίο με αφορμή την προσκόλληση της κοπέλας στους γονείς της και στο φόβο απώλειας προς αυτούς:

Η παρατήρηση της ζωής είναι ένας μοναδικός κύκλος γέννησης και θανάτου. Γονείς, μην κάνετε προσκόλληση στα παιδιά σας, επειδή έχετε νευρώσεις και προσωπικά προβλήματα. Τα παιδιά αποκτούν συναισθηματικές αναπηρίες και φοβούνται να εμπειραθούν στη ζωή, στην ελευθερία, στην αγάπη, στο άγνωστο.

Έχουμε κάνει στρατιές ρομπότ με βαθιά προβλήματα στον πυρήνα τους.  Η ανθρωπότητα ρέει σε ένα άλλο μοντέλο, τώρα το φτιάχνουμε,  αυτή είναι μια ενέργεια που έχει δρομολογηθεί. Εμείς θα ρεύσουμε ή θα αντισταθούμε; Εδώ είναι η προσωπική επιλογή. Καλά ταξίδια να έχουμε!

2 άρθρα για το θάνατο και την αποτοξίνωση

http://humanstasis.blogspot.gr/

http://humanstasis.blogspot.gr/2012/08/blog-post.html