Ενότητα

Τα παρακάτω είναι μερικές σκέψεις μου…

Κάθομαι σε ένα μαγαζάκι και περιμένω το φαγητό μου. Δίπλα μου κάθεται ένα ζευγάρι και μιλάμε λίγο. Σε μια ξένη χώρα μιλάς σχεδόν με όλους. Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι η κυρία έπασχε από Parkinson, το κεφάλι και τα χέρια της ήταν σε συνεχή αστάθεια. Ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα γύρω στα 60 που τα έκανε όλα μόνη της.

Όλο αυτό με έκανε να νιώσω συμπάθεια ακόμα μεγαλύτερη. Την σκεφτόμουν ως κορίτσι με τους έρωτες της, που μάλλον δεν είχε φανταστεί ότι θα ασθενούσε έτσι αργότερα.

Σκεφτόμουν πόσο αλαζόνες είμαστε ως ανθρώπινο είδος. Νομίζουμε ότι θα είμαστε αιώνια νέοι, όμορφοι και αναλωνόμαστε ατελείωτα σε ματαιότητες όλων των ειδών. Πως θα είμαι πιο όμορφος, πιο ασφαλής, πιο πλούσιος, πώς να υπερισχύσω του διπλανού μου και άλλα, και ειλικρινά δεν περνά από το μυαλό μας, πως με μια ασθένεια δεν θα είμαστε πλέον όμορφοι ή τόσο αγαπητοί. Δεν σκεφτόμαστε ότι στο τέλος της ζωής μας δεν θα μετρά τι διπλώματα έχουμε,  πόσα λεφτά έχουμε βγάλει, τι μεγάλη καριέρα έχουμε κάνει. Νομίζω ότι στο τέλος μου θέλω να φύγω με ηρεμία στην καρδιά, με χαρά που είχα την ευκαιρία να γευτώ τον παράδεισο στη Γη, θέλω να έχω εκπαιδευτεί όσο ζω για το πέρασμα μου στη άλλη μεριά του πέπλου…

Έχετε σκεφτεί τι θα τα κάνετε τα λεφτά, τα υπάρχοντα και την ομορφιά σας, αν θα έρθει η στιγμή που θα είστε απόλυτα μόνος;

Συγχώρεση.  Θέλω να σταματήσω να κρίνω τους άλλους που με ενοχλούν, αντί να είμαι ευγνώμων που αποτελούν προβολές μου και μια ευκαιρία να φωτίσω τα σκοτεινά μου σημεία. Θέλω να μεγαλώσω μέσα από την αγάπη και όχι την ισχυρογνωμοσύνη και το θυμό.

Θέλω να γνωρίσω τον εαυτό μου. Θέλω να μιλάμε περισσότερο μαζί. Να δω τι με φοβίζει, τι με πονά και να γελώ κάθε φορά που συνειδητοποιώ ότι πάλι σκέφτομαι, πάλι κρίνω, πάλι θυμώνω, πάλι φοβάμαι.. ναι, θα γελάω κάθε φορά που θα τα συνειδητοποιώ όλα αυτά. Ξέρω πόση ζημιά κάνω στον εαυτό και στο σώμα μου κάθε φορά, κάθε στιγμή που είμαι σε δυσαρμονία.

Θέλω να μεγαλώσω τα ταλέντα μου και να μιλήσω στις νευρώσεις μου. Γιατί να είναι τόσο δύσκολο για τον άνθρωπο να μείνει μόνος του και γεμίζει το χρόνο του με ανθρώπους ή δραστηριότητες; Ποιος όμως με ξέρει καλύτερα και μπορεί να με καταλάβει πέρα από τον εαυτό μου, όταν γνωριστούμε; Ποιος με παρηγορεί και ποιος δικαιολογεί κάθε μου ανάγκη;  Αναφέρομαι στον πραγματικό μας εαυτό, όχι σε αυτόν που ελέγχεται από τις ορμόνες μου, το «θέλω, σκέφτομαι, μου αρέσει».  Για αυτό τον λόγο μάλλον είναι δύσκολο να με καταλάβω, είναι δύσκολο να πάω  πέρα από αυτό το σημείο και να δω στο τέλος τι μένει και ποια είμαι πραγματικά.

Πόσο εύκολα λησμονώ, πόσο εύκολα κατρακυλώ στις παλιές μου συνήθειες και συμπεριφορές.

Η εξέλιξη μου όμως φαίνεται όχι από το πόσο έχω ακόμα να περπατήσω, αλλά από την απόσταση που έχω διανύσει μέχρι τώρα.

Είμαι περήφανη και με αγαπώ, με συγχωρώ για τις ανθρώπινες μου αδυναμίες και εκφράζω σταθερά την πρόθεση μου για εξέλιξη. Με αγαπώ και νιώθω ενότητα με όλους γύρω μου, με αγαπώ και αγαπώ όλο τον κόσμο.

Ότι έξω και μέσα μου, ότι πάνω έτσι και κάτω. Και έτσι είναι… 

Περί θεραπείας ο λόγος…

Η θεραπεία έρχεται σε επίπεδα που δεν φανταζόμαστε, με τρόπους που δεν ξέρουμε και δεν είμαστε κάποιες φορές ικανοί να ορίσουμε από πριν, τη στιγμή που εμείς συνειδητά ή μη είμαστε έτοιμοι να τη δεχτούμε.

Πολλοί άνθρωποι και ειδικά εν μέσω κρίσης παρουσιάζουν έντονα συμπτώματα άγχους και ασθένειας.

Έχουμε πραγματικά απομακρυνθεί από την μοναδική αρμονία πνεύματος – σώματος.

Θεραπεία είναι η συγχώρεση πολλές φορές, η αποδοχή, ο καθαρισμός. Ο τρόπος που αναπνέουμε, η συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε ή δεν είμαστε, του περιβάλλοντος γύρω μας, η συνειδητοποίηση της Πηγής/ Δημιουργού μας, όλα αυτά για παράδειγμα δημιουργούν μετακίνηση φορτίου μέσα μας, που οδηγεί σε θεραπευτική οδό.

Θεραπεία είναι η επιθυμία μας να αλλάξουμε, αυτό αποτελεί την μισή δουλειά. Η αλλαγή είναι που επιβεβαιώνει το συμβόλαιο μας να βγούμε από τον λήθαργο, από το απατηλό όνειρο, στο οποίο ζει ο κόσμος και δεν έχει καν υποπτευτεί ότι υπάρχει κάτι έξω από αυτό.

Θεραπεία δεν είναι να βγάλει κανείς μαλλιά αύριο ή να του έρθουν στα πόδια του λεφτά που έχει ανάγκη. Για τα επίπεδα που λαμβάνει χώρα μια θεραπεία μπορώ μόνο εικασίες από την εμπειρία μου να κάνω… για τι να πρωτομιλήσει κανείς. Για το καρμικό επίπεδο, το επίπεδο στο DNA μας, για το σύστημα πεποιθήσεων μας, για τις προστασίες που έχει βάλει το σώμα μας και που αυτές με τον καιρό οδηγούν στην ασθένεια (τα μπλοκαρίσματα δηλαδή της ενέργειας μέσα μας), για την αποκατάσταση του πνευματικού μας επιπέδου, για την επούλωση των ψυχολογικών μας τραυμάτων, όλα αυτά είναι παραδείγματα… όλα αυτά είναι αιτίες που οδηγούν στην εκδήλωση ασθένειας νοητικής ή σωματικής.

Όλα βρίσκονται εντος μας. Το καλό και το κακό. Επιλογή μου είναι προς τα πού θα στρέψω το βλέμμα μου. Όλες οι απαντήσεις και η θεραπεία που χρειαζόμαστε βρίσκεται εντός μας κρυμμένες, αλλά βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση(=κοιμούνται). Είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι θα θεραπευτεί αν συνεχίσει ακριβώς το ίδιο μοτίβο σκέψης και ζωής. Αν νομίζει ότι το ξεκλείδωμα αυτών των δυνατοτήτων θα έρθει όταν βλέπει τηλεόραση, τρώει ανθυγιεινά και δεν φροντίζει το ναό του, δηλαδή το σώμα του, δεν ασκεί την πνευματικότητα του, ανησυχεί και φοβάται, κάνει μόνο ότι του λέει το μυαλό του και είναι έρμαιο των συναισθημάτων, των φόβων, των ορμονών και των παρορμήσεών του. Είναι απλά ανόητο. Δεν έχει συμβεί ποτέ και δεν γνωρίζω αν πρόκειται να συμβεί.

Όποιος αναζητά θεραπεία, ακόμα και αν δεν ξέρει το που, το πως και το γιατί, απλά ας εκδηλώσει συνειδητά την πρόθεση του, ας μείνει ανοιχτός και θα λάβει. Τότε θα ‘ρθουν οι αλλαγές. Παρατήρησε! Τότε θα ‘ρθουν οι δάσκαλοι/ θεραπευτές/ αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο. Στο χέρι μας είναι να μην φοβηθούμε, αλλά να γίνουμε μέρος όλης αυτής της συνεργασίας.. τότε όντως θέλαμε να θεραπευτούμε.

Μαθαίνω= αφήνω πίσω μου

Οταν μας συμβαίνει κάτι, καλό θα ήταν να καταλάβουμε το μάθημα που το συνοδεύει, αλλιώς και μάταια πονέσαμε και το φαινόμενο θα επαναληφθεί, προκειμένου να καταλάβουμε το μάθημα μας (κάποια στιγμή). Ας μην έχουμε αυταπάτες, ότι "μπορα είναι θα περάσει", εκτός και αν μας αρέσει να έχουμε αυταπατές και να είμαστε στο δράμα και στο ρόλο του θύματος. Ο καθενας επιλέγει για τον εαυτό του και μόνο. 

Δείτε την μεγαλύτερη εικόνα. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα καταλαβαίνει το "ταπεινό" μας μυαλό. H πραγματικότητα όπως την βιώνει καθένας από μας, ανήκει στο μυαλό του.

Για να αφήσουμε πίσω μας μια κατάσταση, θα πρέπει να γειώσουμε πρώτα από την καρδιά (και όχι από το μυαλό) το μάθημα που την συνοδεύει. 

Εμείς έχουμε συνειδητά ή ασυνείδητα φέρει τις μπόρες στη ζωή μας για να εξελιχθούμε. Κάθε πρόβλημα είναι μια ευκαιρία, κάθε δάκρυ είναι και μια συνειδητοποίηση. Κάθε γέλιο όμως είναι ένα βήμα πιο κοντά στον πυρήνα μας. 

Η Χάρις, το Έλεος, το Θαύμα που περιμένει ο καθένας μας έρχεται να μας συναντήσει όταν είμαστε έτοιμοι να το αναγνωρίσουμε. Πρέπει να κάνουμε το μισό δρόμο εμείς ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ για να συναντηθούμε με το Όνειρο/ Θεραπεία/ Ευδαιμονία/Ταξίδι της Ζωής μας. 

Και ένα βίντεο για έμπνευση.

2012, συντονιστείτε!

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες,

Αφορμή για το σημερινό μήνυμα είναι ένα υπέροχο και θεραπευτικό σεμινάριο που έλαβα μέρος πριν λίγο καιρό με την καθοδήγηση της δασκάλας (μου) Σοφίας Φώσκολου με την Ιόχρου Φλόγα.  Η έμπνευσή μου να σας γράψω τις ακόλουθες γραμμές οφείλεται εκεί.

Θα ήθελα να σας μιλήσω για την ιστορία του αυτοκινήτου, της βενζίνης και τη δέσμευση.

Φανταστείτε έναν άνθρωπο που γυρνά τον κόσμο. Κάποια στιγμή στη ζωή του αποφασίζει να μην είναι πλέον εκτεθειμένος στις ανεμοθύελλες, στις βροχές και στα καιρικά φαινόμενα και έτσι το πρώτο εργαλείο, για την προστασία του, αποφασίζει να είναι ένα αμάξι. Θέλει να αγοράσει ένα αμάξι λοιπόν για να γυρνά προστατευμένος τον κόσμο, το αγοράζει, και είναι χαρούμενος. Όταν έρχεται η πρώτη δύσκολη στιγμή όμως, μπαίνει στο αμάξι του αλλά συνειδητοποιεί ότι δεν έχει βενζίνη. Έτσι, ναι μεν έχει προστατευθεί (και έχει επιτευχθεί ο στόχος του), όμως τελικά συνειδητοποιεί ότι θα ήταν καλύτερα αν είχε βάλει και βενζίνη στο αμάξι του για να φύγει από αυτό το σημείο. Θα μπορούσε να το είχε κάνει χτες, αλλά ήταν πολύ απασχολημένος με άλλα πράγματα και δεν είχε χρόνο.

Τώρα, θα μου πείτε που θέλω να καταλήξω, σωστά; (παρεμπιπτόντως αυτή η ιστορία δεν είναι υπαρκτή, ελπίζω να είμαι καλή παραμυθού)

Τα δύσκολα καιρικά φαινόμενα είναι οι δυσκολίες της ζωής. Το αμάξι είναι το χέρι βοηθείας που αποφασίζει να δώσει κανείς στον εαυτό του. Τι χρώμα, τι μέγεθος κτλ δεν έχουν σημασία, και ανάλογα, το είδος της βοήθειας που θα επιλέξει κανείς να είναι το όχημα του στο ταξίδι της ζωής, δεν έχει σημασία (διαλογισμός, Reiki, Yoga, ομοιοπαθητική, ανθοιάμματα, κρύσταλλοι, βελονισμός  κτλ).  Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ο συντονισμός, αυτό το αμάξι να έχει και βενζίνη να σε πάει παρακάτω. Αυτό είναι το μήνυμα σήμερα:

Συντονιστείτε!!

Για να έρθω ολοκληρωτικά σε αυτό που θα θελα να σας πω, δεσμευτείτε προς τον εαυτό σας ότι η βοήθεια που ζητήσατε και είναι στη διάθεση σας, θα αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από εσάς.

Λέγοντας «συντονισμό» αναφέρομαι στις ομάδες που υπάρχουν και στήνονται. Όλοι βγαίνουμε από το δρόμο μας, έχουμε τις περίεργες μέρες μας, όλοι έχουμε ερωτήματα, έχουμε θέματα που προκύπτουν προς συζήτηση… συντονιστείτε σε ομάδες! Αυτή είναι η βενζίνη στο όχημα σας αυτή την περίοδο που διανύουμε.

Θέλω να σας ενθαρρύνω να συμμετέχετε σε ομάδες που σας ενισχύουν, σας υποστηρίζουν, σας βοηθούν όταν λοξοδρομείτε, σας γειώνουν όταν χρειάζεται, σας ενισχύουν, σας συντονίζουν, και γενικά μαζί κάνετε ένα έργο, μοιράζεστε το ταξίδι σας. Είναι πολύ σημαντικό να δεσμευτείτε σε κάτι τέτοιο. Όλοι είμαστε δάσκαλοι και ταυτόχρονα μαθητές. Η γνώση μεταλαμπαδεύεται από τον έναν στον άλλον. Πραγματικά δεν έχει σημασία τι είδους ομάδα θα επιλέξετε και ποιος θα είναι ο συντονιστής της. Θα το νιώσετε ο καθένας για τον εαυτό του τι του ταιριάζει. Το ποιο σημαντικό είναι να δεσμευτείτε.

Οι λέξεις «πειθαρχία» και «ξεβόλεμα» είναι συχνές στα κείμενα μου. Σας ενθαρρύνω και σας προτρέπω να πειθαρχήσετε στον εαυτό σας και να ξεβολευτείτε. Άφοβα!

Οι δικαιολογίες για την έλλειψη χρόνου και χρήματος είναι πραγματικές; Αναρωτηθείτε σας παρακαλώ. Υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει με πολύ μικρό κόστος ή και δωρεάν, που όμως είναι τόσο ωφέλιμα για τη ψυχή μας και το ταξίδι της ζωής μας. Επίσης, δίνουμε τόση πολλή ενέργεια και χρόνο σε καθημερινά «πρέπει» και αμελούμε την πνευματική μας τροφή. Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων νομίζω. Ελέγξτε τις προτεραιότητες σας, στη νέα αυτή εποχή της ανθρωπότητας, είναι αναγκαίο.

Διανύουμε περίοδο αποτοξίνωσης από τις μπλοκαρισμένες ενέργειες που κουβαλούσαμε χρόνια, ενδυνάμωσης του πυρήνα μας, θεμελίωσης της πραγματικής αγάπης, συμφιλίωσης και αποδοχής του εαυτού μας, κατανόησης, συγχώρεσης και συμπόνιας για τον εαυτό μας πρώτα και κατ’ επέκταση για το συνάνθρωπο μας. Σκεφτείτε το.

Σας προσκαλώ επίσης να ανυψώσετε το μεγαλείο της ψυχής σας πάνω από τον ανταγωνισμό, την επίκριση, τον έλεγχο, τις τύψεις και τις ενοχές, τη θυματοποίηση, την μιζέρια και κυρίως το φόβο. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΑΝΑΛΟΓΩΣ.

Όλα θα περάσουν, όλα είναι ήδη χτες και όλοι εμείς, οι εργάτες του φωτός, είμαστε αυτοί που με πυξίδα την καρδιά μας ανεβάζουμε την πορεία της ανθρώπινης αλυσίδας σε ανώτερες δονήσεις (με όλη αυτή τη δουλειά που κάνουμε καθημερινά με τον εαυτό μας και θα κάνουμε μέχρι το τέλος μας).

Χωρίς να παίρνουνε τα μυαλά μας αέρα και με την ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ γείωση που χρειάζεται σας στέλνω αυτό το μήνυμα περί δέσμευσης για το 2012.

Όλα τα παραπάνω, ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ. Όπως λένε οι δάσκαλοι και το άκουσα  από τη Σοφία «είμαστε σε ένα πλανήτη ελεύθερης βούλησης». Η καρδιά μας κρίνει τι είναι σωστό για τον καθένα μας. Και μόνο αυτή.

Σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου

«Καλή χρονιά και καλή πλεύση στο 2012».

Με αγάπη

Ρούλα

https://www.facebook.com/profile.php?id=100003162476071

Σοφία Φώσκολου (δεν αποτελεί διαφήμιση, αποτελεί ευχαριστία)

Newsletter 1 (Dec.2011)

You can now read Human stasis blog spot in English as well! You can look for all the articles carrying the English flag, or you can go straight into 2009 where all the English translations are compiled. You can also register in order to be updated for anything new by clicking on the box “follow by email”. Within 2 days, you will receive relevant information in your inbox. 

Εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση μιας α-σθένειας

Ο τίτλος δεν είναι βαρύγδουπος, αλλά είναι μεστός σε νόημα.

Σκέφτηκα να γράψω δύο λόγια σχετικά με τις «εναλλακτικές» θεραπείες, που κανονικά αν είχα γνώμη στη γέννηση αυτού του τίτλου θα τις ονόμαζα «θεραπείες του 3», όπου 3= ψυχή, πνεύμα, μυαλό. Η έμπνευσή μου για τον τίτλο είναι το συμπληρωματικό τους, δηλαδή η δυτική αντιμετώπιση ενός προβλήματος= η θεραπεία του σώματος.

Μου φαίνεται σημαντικό να κάνω ορισμένες αποσαφηνίσεις ως προς το τι να περιμένει κανείς όταν αποφασίζει να ψαχτεί σε αυτά τα «εναλλακτικά» χωράφια.

Σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις είναι το ότι η δυτική ασχολείται με το σύμπτωμα, δρα γρήγορα, άμεσα και ανακουφίζει από τον πόνο. Η εναλλακτική ασχολείται με την αιτία, ανακουφίζει από τον πόνο, αντιμετωπίζει ολιστικά το σώμα και το σύμπτωμα, δρα σε βάθος χρόνου και κάποιες φορές μας ωθεί να «αποδεχτούμε» τον πόνο και όχι να τον παρακάμψουμε. Όπου πόνος εδώ θα ευρύνω την έννοια σε ξεβόλεμα, πειθαρχία, συγχώρεση, αποδοχή, υπομονή ή φυσική πληροφορία του πόνου. 

Οι θεραπείες αυτές συνήθως παίρνουν χρόνο. Θέλει χρόνο το σώμα να ξυπνήσει τους κώδικες αυτοθεραπείας του που έχουν κοιμηθεί με τα χρόνια, με τα φάρμακα και με τις ατασθαλίες που κάνουμε. Είναι κουτό να πιστεύει κανείς πως ότι έχει συσσωρεύσει με τα χρόνια θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας με 1-2 θεραπείες. Και ο μόνος λόγος που το γράφω αυτό είναι γιατί είναι αλήθεια.

Όταν σας εμφανίζεται ένα φυσικό σύμπτωμα, αυτό είναι αποτέλεσμα μηνών ή και χρόνων. Πως περιμένετε να εξαφανιστεί σε μερικές μέρες; Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα εσωτερικών συγκρούσεων και πόνου που έχει συσσωρευτεί στο σώμα, στο μυαλό και στην καρδιά μας. Αν υπήρχε χάπι να το φτιάξει αυτό, σίγουρα θα το παίρναμε όλοι, διότι σε κανέναν δεν του αρέσει η υπομονή και η αργή ταχύτητα. Ζούμε άλλωστε στον αιώνα της ταχύτητας.

Ο κόσμος σπεύδει να θεραπεύσει το σύμπτωμα και αγνοεί ότι η εσωτερική του δυσαρμονία θα του ξαναφέρει ένα άλλο φυσικό σύμπτωμα (ή και το ίδιο με το προηγούμενο) στο μέλλον, και μάλιστα το κοντινό. Φανταστείτε μια ατμομηχανή που βγάζει ατμό. Ο ατμός από κάπου πρέπει να βγει, και θα βγει. Και θα βγει με περισσότερη ένταση, όταν εμείς τον καταπιέζουμε να μην εξωτερικευθεί.

Η θεραπεία προχωρά με αργούς ρυθμούς, αλλά είναι βαθιά και ανοίγει σταδιακά όσα πρέπει κάθε φορά να «φωτιστούν», ώστε ο άνθρωπος να συνεχίσει να εργάζεται, να συναναστρέφεται με κόσμο κτλ. Ίσως να μην το ξέρετε, αλλά αν γινόταν μέσα σε μια μέρα άρση όλων όσων μας ασθενούν, το πιθανό αποτέλεσμα θα ήταν ολική κατάρρευση του συστήματος που μας συντηρεί, παύση εργασιών, μούδιασμα, κατάθλιψη, βαθύτατη αποτοξίνωση, πόνος και άλλα συμπτώματα. Άρα είναι καλό να πηγαίνουμε βήμα βήμα στο πυρήνα μας με ασφάλεια και υπομονή.

Παράλληλα, όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Αρνούμαι να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θέλει να θεραπευτεί πραγματικά και να βγάλει άκρη με τα θέματα του, όταν παραπονιέται για τα χρήματα ή τα ξοδεύει σε επιφανειακά πράγματα ή λέει ότι δεν έχει χρόνο. Να βρει χρόνο. Δεν θα τον βρει ο χρόνος. Και 50 ώρες να είχε η μέρα μας, πάλι θα τις είχαμε όλοι γεμίσει. Όσον αφορά τα χρήματα, νομίζω πραγματικά ότι πάντα μπορεί να βρεθεί λύση και να εξοικονομήσουμε κάποια (αφού πρόκειται για τη θεραπεία μας) και δεν υπάρχει, θεωρώ,  θεραπευτής που θα αρνιόταν να κάνει ότι καλύτερο μπορεί προκειμένου να διευκολύνει οικονομικά τον άνθρωπο απέναντί του.

Ένα τελευταίο σημείο που θέλω να θίξω είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Αγνοώντας όλοι τη θεϊκή μας πλευρά, εννοείται ότι μας φαίνεται ακαταλαβίστικο, δύσκολο, επίπονο ή ψεύτικο να μας λέει κανείς ότι μπορούμε να αυτοθεραπευτούμε με τις σωστές διεργασίες και με την κατάλληλη βοήθεια.

Αν δεν πιστεύετε στον εαυτό σας, αν δεν πιστεύετε στις δυνάμεις σας, τότε ναι, είναι πολύ δύσκολο να αυτοθεραπευτείτε και να αφήσετε και κάποιον να σας βοηθήσει σε αυτό το έργο. Ξέρετε,  ο λόγος που δεν εμπιστευόμαστε κανέναν, είναι γιατί στην πραγματικότητα δεν εμπιστευόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό. Αναλάβετε την ευθύνη για τη ζωή σας, νιώστε ότι εσείς είστε ο μεγάλος ζωγράφος και βάλτε στην παλέτα τα χρώματα που ΕΣΕΙΣ θέλετε. ΣΗΜΕΡΑ. Η επιλογή είναι μόνο δική σας, και δεν θα την κάνει κανείς άλλος για σας. Δεν μπορεί!

Σε αυτό το άρθρο δεν καταρρίπτω τη δυτική μας ιατρική. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Έχουμε κάνει τεράστια βήματα εξέλιξης και οι γιατροί μας κάνουν υπέροχα πράγματα που σώζουν ζωές καθημερινά. Είναι όμως καιρός να τονίσουμε και τη σημασία της πρόληψης της ψυχικής- πνευματικής υγείας. Θα έρθει η μέρα που όλοι θα αναγνωρίζουν το σημαντικό ρόλο του ίδιου του ασθενή στην αυτοθεραπεία του.

Πιστεύω, και το έχω πει πολλές φορές, ότι δεν αργεί η μέρα που και οι δύο προσεγγίσεις θεραπευτικής θα κρατιούνται χέρι- χέρι με γνώμονα την βελτίωση της υγείας των ανθρώπων και όχι τα χρήματα. Θα έρθει η μέρα, που όλοι θα έχουμε τον προσωπικό μας παθολόγο αλλά και τον προσωπικό μας ομοιοπαθητικό, βελονιστή, θα κάνουμε Reiki και γενικότερα για να μην τις ονοματίζω όλες τις εναλλακτικές θεραπείες, θα έχουμε κάποιον που θα μας βοηθά να ασχοληθούμε με το «μέσα» μας και τους λόγους που ωθούν το σώμα μας να ασθενεί.


ΣΣ. θαύματα συμβαίνουν! Όλοι οι θεραπευτές έχουμε βιώσει θαύματα να συμβαίνουν ακόμα και με μία θεραπεία. Ο λόγος που δεν θα θελα να επεκταθώ σε αυτό είναι για να μη δημιουργούνται προσδοκίες, που  οδηγούν σε απογοήτευση ή απαξίωση. Θαύματα συμβαίνουν όταν υπάρχει πίστη, βαθιά θέληση για θεραπεία και αλλαγή, επίγνωση.  

Light Love Gratitude